Angst en geboortepijn. Hoe de 3 primaire angsten ons dagelijkjs leven beinvloeden.

Angst en geboortepijn.
Hoe de 3 primaire angsten ons dagelijks leven beinvloeden.

Afgelopen week werd ik bij onze gast die hier logeerde opnieuw geconfronteerd met ‘angst en geboortepijn’  waarbij de drie primaire angsten duidelijk op de voorgrond traden. Een mens laat zich zo beperken door deze angsten waardoor veel levensvreugde aan je voorbij gaat.

Het heeft me geraakt en ik heb dan ook mezelf de vraag gesteld: “Hoe kun je de regisseur worden over de drie primaire angsten?” In dit artikel wil ik samen met jou op zoek naar een oplossing. Wellicht herken jij deze primaire angsten ook in jouw leven? Hoe ga jij om met die primaire angsten? In hoeverre heb jijzelf al een link gelegd naar je geboortepijn?


Geboortepijn

Elk geboorteproces is anders. Elke moeder ervaart het anders. En zeker wanneer de moeder meerdere kinderen op de wereld heeft gezet. Mijn moeder heeft maar liefst tien kinderen op de wereld gezet en mijn geboorte was totaal anders dan die van mijn broers en zussen.

Bij de geboorte vindt er een oerproces plaats. Een proces waarbij er sprake is van ‘leven en dood’, het kind moet vechten om uit het geboortekanaal te komen. Die strijd is essentieel voor elk mens. Hoe heb je die strijd ervaren? Wat heb je ervaren tijdens jouw geboorte: pijn aan de ene kant, benauwdheid aan de andere kant? Of wilde je gewoon niet geboren worden en strubbelde jij tegen? Zat je vast in het geboortekanaal of moest er een tang aan te pas komen: de zogenaamde tangverlossing. Dit heeft direct maar zeker indirect een gevolg voor jou.

Wat was de boodschap?

Tijdens dit geboorteproces neem je dan ook –weliswaar onbewust – jezelf iets voor: dat kan aan de ene kant zijn ‘dit nooit meer’ of aan de andere kant ‘ik wil nog niet loslaten’, maar ook ‘help, ik wil eruit…’ tot ‘laat me a.u.b. niet alleen.’
Wat was jouw boodschap? Wat ging eraan vooraf aan je geboorte? In hoeverre werd er naar jou uitgekeken? Vragen die onmiddellijk een relatie hebben met ‘hoe jij nu in het leven staat’.
Terug naar onze bijzondere en dierbare gast van afgelopen week. Zij was bepaald niet gewenst bij haar geboorte. Het was een ‘moetje’ met daarbij het verlangen dat er een zoon geboren zou worden. Dan komt zij ter wereld: geen jongen. De eerste teleurstelling. De tweede teleurstelling is dat ze nu al geboren wordt en niet later in het huwelijk.

Blauwdruk van teleurstelling

Deze twee teleurstellingen laten een blauwdruk achter. Een blauwdruk van teleurstelling. En hoe denk je dan dat zij zich zal ontwikkelen in haar leven? Juist, proberen iedereen naar de zin te maken, pleasen, nooit teveel willen zijn, of te luidruchtig  dan wel te aanwezig. Ze ontwikkelde een persoonlijkheid waar anderen zich graag door laten omringen: dienstbaarheid, klaar staan voor de ander, zorgen voor die ander maar ook alles doen om de ander het naar de zin te maken.


Primaire angsten

In dit artikel wil ik stlstaan bij de drie primaire angsten, te weten:
1. De angst dat we niet voldoen;
2. De angst voor oordelen en meningen van anderen;
3. De angst dat niemand van ons houdt.

Welke primaire angst herken jij onmiddellijk?
In hoeverre heb jij vanaf je geboorte die primaire angst bewust dan wel onbewust gevoed? Bang om niet te voldoen aan de eisen en verwachtingen van de ander? Angstig ook voor de oordelen en meningen van de ander? Maar diep daar onder liggend de angst dat niemand van je houdt?


Zoeken naar een verklaring van de primaire angsten

We zoeken allemaal voor een verklaring van ons gedrag. Zeker wanneer je onzeker bent. Dan komt steeds die vraag boven: “waarom ben ik onzeker? Heb ik iets gedaan die mijn onzekerheid vergroot? Roep ik door mijn gedrag die onzekerheid op?”

Onzekerheid is vaak gebaseerd op geboortepijn. Vanaf de geboorte heb je dan een houding ontwikkeld waardoor je kon overleven in jouw situatie. Pleasers hebben een sterk onwikkelde attitude waarbij het observeren centraal staat. Je kijkt als het ware naar de ogen van de ander en je vult de ongestelde vraag in met zorgen, hard lopen voor die ander, klaar staan om vooral niet afgewezen te worden. Maar daar ligt onder verborgen de ‘angst dat niemand van je houdt’.

Die primaire angst blijf je dan ook je leven lang onbewust voeden omdat elk mens geliefd wil worden. Ieder mens hoopt dat er een medemens is die van je houdt. Zonder liefde kan niemand. En daardoor wringen we ons soms in flinke bochten om toch maar ‘geliefd te worden’ en gezien te worden door die ander.

De angst voor oordelen en meningen van anderen

Onze vriendin wilde graag bij haar broer op bezoek gaan die hier niet zover vandaan woont. “Stuur hem dan een berichtje dat we op de koffie willen komen” stelde ik voor. En daar begon haar gepuzzel. Hoe schrijf ik het bericht zo dat hij zich niet verplicht voelt of zich overvallen voelt door mijn vraag. Elk woord werd afgewogen. Ik merkte een lichte irritatie in mezelf. “Zo ga je toch niet met je broer om, hij is geen koning. Zeg gewoon dat we morgen op de koffie willen komen en vraag hem of dat uitkomt” stelde ik voor. En uiteindelijk werd het bericht verstuurd.

“Heeft hij nu wel duidelijk dat ik niet alleen kom…?” vroeg onze vriendin nerveus. “Stuur dan toch meteen een berichtje dat je met Loek en Peter-Jan komt en dat we iets lekkers meenemen voor bij de koffie…” was mijn suggestie. En daarop werd meteen gereageerd dat we welkom waren. Ik zag een zware last van haar schouders vallen.

Concrete primaire angst wordt zichtbaar

“Waarom ben je zo nerveus?” vroeg ik haar. Het is je broer! Hij heeft zijn goede en minder goede kanten. Dat heeft elk mens immers.
De volgende dag reden we naar haar broer met heerlijk Frans gebak. Hartelijk werden we welkom geheten en al snel ontspon zich een leuk gesprek over zijn huis, de plek en zijn verwachtingen van het leven. In mijn ooghoek zag ik onze vriendin genietend observerend, maar heel zwijgzaam. Achteraf vertelde ze hoe blij ze was met het bezoek aan haar broer. Op mijn vraag waarom ze zo stil was, reageerde ze: “Ik vond het veel te fijn bij hem te zijn zonder dat er oordelen door hem uitgesproken werden!”

De primaire angst voor oordelen en meningen van haar broer hadden dus wel degelijk een rol gespeeld en hadden in haar leven voor een enorme impact gezorgd. “De mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest en dat niet op komt dagen…” schreef honderden jaren geleden Vondel al.

Nu had ze een andere ervaring. Wellicht doordat wij erbij waren, toch is de oude angst even opzij geschoven. Hij was aardig en niet hatelijk of belerend naar zijn jongere zus.

De primaire angst dat niemand van ons houdt

Ieder mens wil geliefd zijn. We streven allemaal naar liefde en respect. Warmte en genegenheid mogen ontvangen, vinden we allemaal prettig. Het fijnst wanneer dit plaatsvindt binnen een relatie of binnen je vriendschappen die je hebt.

Sta jij weleens stil hoeveel mensen echt van je houden? Wat doe jij er zelf voor om geliefd te zijn? Investeer jij in de liefde? Durf jij je kwetsbaar op te stellen waardoor anderen zich laten raken door jou en dichtbij willen komen. Dichtbij om wie jij in wezen bent: die warme persoonlijkheid, dat liefdevolle mens.

Mensen kronkelen vaak in bochten om de angst dat niemand van hen houdt niet te hoeven voelen. Alleen komen te staan zonder dat je geliefd bent door een medemens is voor menigeen een nachtmerrie. Een mens heeft een medemens nodig. Liefde vraagt om samen-zijn, om samen iets te ondernemen, vraagt ook om nabijheid, naast gehoord en gezien willen worden.

Zelf je primaire angst blijven voeden

Onze vriendin heeft veel pijn opgelopen aan de primaire angsten. Wat ze zelf niet in de gaten heeft, of althans nog onvoldoende, is dat zij zelf de primaire angsten blijft voeden door haar onzekerheid.
Deze geboortepijn kan geheeld worden wanneer zij zichzelf welkom durft te heten in haar leven. Niet afhankelijk van wat de ander zegt of doet, maar innerlijk ervan overtuigd zijn dat je ‘iets te brengen’ hebt naar deze wereld. Voelen en accepteren dat je bijzondere kwaliteiten hebt, waar anderen zich aan kunnen laven en groeien. Niemand is onnuttig, niemand is alleen geboren om afgewezen te worden. We doen dat echt zelf!

Zelf verantwoordelijk voor het omzetten van je primaire angsten

Wanneer niemand je confronteert met je primaire angsten, zul je niet de behoefte voelen om ermee aan de slag te gaan. Om inzicht te krijgen waar en wanneer die primaire angsten zijn ontstaan. Ga dus terug naar je geboorte en vraag eventueel wanneer ze nog leeft, je moeder om haar ervaringen bij jouw geboorte met je te delen. Vragen die dan een rol spelen zijn onder andere:
1. Was er naar mij uitgekeken?
2. In hoeverre was ik welkom als kind?
3. Lag er een verwachtingspatroon naar mij toe?
4. Waaraan moest ik in de ogen van mijn moeder c.q. vader voldoen?
5. Hoe verliep de zwangerschap?

Vragen die inzicht geven over je primaire angsten

Vraag door en neem geen genoegen met antwoorden waarmee je niks kunt. Stel dan de volgende vragen:
6. Wat waren de conflicten/problemen tijdens de zwangerschap?
7. Hoe verliep de bevalling? Natuurlijk proces, of moest er ingegrepen worden, keizersnee, tangverlossing?
8. Met welke opdracht ben je volgens jezelf naar de wereld gekomen?
9. Heb je het idee dat jij jouw levensopdracht ook vorm geeft?
10.Wat zou je (nog) kunnen doen om alsnog vorm te geven aan je levensopdracht?

Workshop in de Dordogne

Met behulp van deze vragen kun je werken aan je drie primaire angsten die in je dagelijks leven tot nu toe misschien teveel op de voorgrond hebben gestaan.
Heb je hulp erbij nodig, aarzel niet en neem deel aan een van de workshops die ik geef in de Dordogne. Bezoek daarvoor onze website waar de data en titels van de workshop staan weergegeven.

www.het-ihc.nl

2 Responses

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *