Go with the flow…

Go with the flow…..
Ik hoor het steeds, wat wordt ermee bedoeld?

“Loek, go with the flow…” zei een goede vriendin die duidelijk weet wat goed is voor mij. Haar opmerking maakte me pissig.
“Hoezo: Go with the flow?” zei ik op een cynische manier. Ik heb het idee niet anders te doen.

Toon Hermans zong immers ook al heel lang geleden: “Mijn moeder zei, het leven weet alles beter dan wij!”

En juist die wijsheid ervaar ik de laatste tijd meer en meer. Juist op momenten dat ik dacht volledig afgesneden te zijn van mijn spirituele wereld.

“Go with the flow”

“Ok. Hoe moet ik me dat dan voorstellen?” Ik keek de coach met vragende ogen aan en merkte bij mezelf dat de kritische deelpersoon erg op de voorgrond stond. Deze coach wist het echt altijd beter voor iedereen. Ik kende haar vooral ook prive en had zo mijn vraagtekens.

“Hoe kun je anderen attenderen op de splinter in hun ogen terwijl je de balk niet in je eigen ogen ziet?” vroeg ik haar.
Aangedaan was ze en boos.

Ga mee met de beweging van het leven

Toen ze wat hersteld was van mijn kritische opmerking, stelde ze echt een heel goede vraag: “Heb je het idee Loek dat je de beweging tegenhoudt of ga je werkelijk mee met het ritme van je leven?”

Daar kon ik wat mee. Ik was me immers al tijden aan het verzetten tegen het ritme van het leven. Op 70 jarige leeftijd ‘dien je van je pensioen te genieten’.
“Nou, wie zegt dat? En als je nu enorm van je werk houdt? Passie pensioneert toch nooit!” beargumenteer ik vaak in zo’n situatie. Het is echter praten tegen de bierkaai want ik verkeer nu eenmaal in een regio (de Dordogne) waar veel welgestelde Nederlanders zich vestigen en daar genieten van de natuur, golf en de Lions Club.

En juist iemand vanuit de Lions club maakte opnieuw de opmerking naar me: “Go with the flow en laat genieten je uitgangspunt zijn!”

De Dordogne stroomt maar door…

Op een terrasje aan de Dordogne kijk ik uit over het water. Kleine golfjes, lichte rimpelingen verstoren soms het gedobber van ganzen op de rivier of de laatste kano tocht van enkele achtergebleven toeristen. Het zijn vooral Belgen die ik zie. Blijkbaar even het land ontvlucht want juist in Belgie zijn de coronaregels erg streng!

Als ik nu de rivier zou zijn: Go with the flow…wat zou er dan gebeuren?
Ik geef leven aan planten en dieren, voer ook afval af en neem soms op die sleurtocht een mensje mee. Ik geef en ik neem als rivier.
In hoeverre doe ik dat zelf ook, vraag ik me al mijmerend af.

Go with the flow: halen en brengen

In mijn opleidingen gaf ik steeds het beeld van ‘geven en nemen’ dient in balans te zijn, zeker als therapeut. Je dient je niet leeg te geven maar je dient ook geen ‘misbruik’ te maken van jouw client. De client laten werken voor je eigen zielenheil. Daar waar je zelf niet de moed voor hebt, juist adviseren aan je client. Ik hoor een oud-collega die zelf zwaar in relatie-problemen zat nog zeggen: “Als hij alleen maar komt halen, blijft er niks voor jou over. Wat doe je dan? Blijf je van hem houden vanuit de gedachte – als hij maar gelukkig is – om op die manier niet aan jezelf te hoeven toekomen?”

Ik keek haar verbaasd aan! Wie zegt dit nou, dacht ik. Zeg je dat nu ook tegen jezelf want je staat in jouw relatie volledig in de kou.
“We komen elkaar tegen in huis en ieder van ons heeft zijn eigen leven!” zei je me onlangs toen ik informeerde of ze meeging met de beweging van het leven.

Alles plannen

Lang heb ik gedacht dat mijn planning perfect was. Ik gebruikte het doelenkruis van Galina Ashley om zaken voor elkaar te krijgen en ik onderwees ook de Creatie-spiraal van Marinus Knoope omdat ik zoveel profijt had van deze modellen in mijn eigen leven.

En dan slaat het noodlot toe. Ik verlies alles wat ik in 40 jaar met mijn ex-partner heb opgebouwd. Het leven wordt plotseling oneerlijk, onrechtvaardig, gemeen en hard.
Dit kan toch niet de bedoeling van ons leven zijn: hard werken, alles verliezen en op je 70ste geen kant uitkunnen omdat ik gebogen ga onder de restschulden van een arbeidzaam leven.

Er zijn momenten dat ik niet meega: Go with the flow is dan niet het uitgangspunt. Ik verzet me juist, voel me een slachtoffer. Weliswaar zelf gecreeerd! Ik ben en blijf verantwoordelijk voor de daden die ik verricht. Het was in 2008 een slechte keuze om het mooie project Les Grangeonnes in de Ardeche te verkopen. We vonden beiden dat we daar klaar waren met verbouwen en aanpassen en mensen ontvangen.

We wilden iets anders, meer grandeur, andere mensen aantrekken en een levensproject neerzetten waar mensen met een beperking een bestemming zouden vinden. Waarbij zij deel uit zouden maken van de kleine gemeenschap die mensen zou ontvangen voor cursussen rondom existentiele vragen.

Vragen die te maken hebben met de ‘zin van het leven’ en waarbij we met onze gasten zouden praten over die ene existentiele vraag: “Hoe geef jij zin en betekenis aan jouw leven?”

Go with the flow…..alles glijdt uit mijn handen

En dan, eind 2012 besluit de bank om alles openbaar te verkopen. We blijven met een restschuld zitten waarvoor we elke maand 50 euro moeten aflossen. Een lachertje. Stel je voor: 50 per maand is 600 in het jaar. De restschuld is 300.000. Hoe oud mag ik dan worden om alles terug te betalen? Je kunt goed rekenen: precies 500 jaar!!

Wanneer dan alles uit mijn handen glijdt, ik nergens meer greep op heb, verdwijnen de modellen rondom doelen stellen meer en meer naar de achtergrond.

Ik voel mezelf niet geloofwaardig meer. Ik heb het verknald! Diepe schaamte maakt zich meester over me en ‘go with the flow’ blijkt nu een wassen neus te zijn. Verbittering aan de ene kant, eenzaamheid aan de andere kant en een diep verlangen.

Go with the flow….je verlangen roept je

En dan op een nacht hoor ik een stem. Het lijkt mijn moeder wel die lang geleden is overleden…hoor ik het goed?
“Jongen toch, je hoeft je voor niemand te schamen. Altijd heeft de ander in jouw leven voorop gestaan. Je was er voor die ander….denk nu eens een keer alleen aan jezelf…”

En weg was ze weer. “Denk nu eens een keer aan jezelf!
Hoe belachelijk! Aan mezelf denken, gaan genieten van mijn pensioen, niks meer ondernemen want je bent de 70 immers gepasseerd!

Oh wat haat ik die loze opmerkingen van anderen. Misschien bedoelen ze het wel goed, maar het wringt  bij mij. Waarom toch?
Waarom zo’n verbittering, zo’n boosheid?

Verlangen en wensen

En opnieuw lig ik uren wakker. Roep zachtjes om mijn moeder.
Ze reageert niet! Op een nacht zie ik plotseling enkele bekenden rondom mijn bed staan. Ze komen me allemaal wat vertellen.
Lenny Kuhr: “Je oer-verlangen roept je Loek!”
Herman Bouwkamp: “Blijf kijken naar onze symbolen, ik blijf hertjes sturen!”
Piet van der Pluijm: “Jij was mijn leraar lange tijd, nu kan ik het alleen maar ik heb veel aan je te danken…”
Ankh Brandt: “Jij bent een voorbeeld voor veel mensen, geef nooit op want dan verliezen ook anderen de moed die juist door jou geinspireerd werden…”
Roy Martina: “Ik ga je helpen want dit verdien je niet!”
Lies Faaije: “Elke dag neem ik je mee in mijn gebed”.

Ik zit rechtop in bed. Droom ik of staan werkelijk deze mensen aan mijn voeteneinde? Ik meen ze te kunnen zien. Dan valt er door de open deur maanlicht naar binnen….alle schimmen lijken opgelost.
Naast mijn bed staat een recorder en daarop ligt een c.d. van Lenny Kuhr. Druk op de knop PLAY en hoor Lenny haar zoet gevooisde stem zingen: “Wie ben je?”

Go with the flow – Wie ben je?

Welke flow dien ik dan te volgen?
Graag voer ik gesprekken met mensen die ergens over gaan. Over de zoektocht in ieders leven naar geluk en contact met het oer-verlangen. Deze gesprekken zijn nu meer zeldzaam dan voorheen.

Daarnaast vind ik het heerlijk om mooie maaltijden op tafel te toveren en een goed glas wijn met vrienden te drinken. Genietend van de speciale plek hier midden in de natuur. Wat ben ik toch een bevoorrecht mens, schiet me door mijn hoofd.

Ik heb geen reden om te klagen, zeker niet in deze corona-tijd want ik leef heel veel buiten en geniet van de natuur om me heen. Zelfs de kippen kunnen me ontroeren wanneer ze me gezelschap houden tijdens het wieden in de tuin.

Ook de beide honden blijven me trouw. Belle, de oudste Labrador van 16 jaar, moet ik optillen voordat ze naar buiten kan lopen. Ze ontroert me, haar ouderdom houdt mij een spiegel voor. Ook mijn angst. Ik ben er nu voor Belle maar wie is er voor mij wanneer ik nauwelijks kan lopen?

Go with the flow….loop niet vooruit maar leef in hier-en-nu!

Dat is wellicht mijn grootste opdracht op dit moment. Te veel en te vaak word ik teruggetrokken in mijn slachtofferrol waarin ik niet wil zitten. Maar dan zie ik mezelf als mens die alles verloren heeft van hetgeen hij samen met zijn partner had opgebouwd. Schaamte en  schuldgevoel soms ook naar Peter-Jan. Heb ik hem meegetrokken in mijn passie of was het ook zijn keuze om Les Grangeonnes los te laten en te verkassen naar Bourgondie?

Op dat soort weemoedige momenten drijf ik van mezelf weg en overvalt me een enorme eenzaamheid. Die kan me in zijn klauwen nemen waardoor veel energie wegstroomt in me en ik mezelf ‘s morgens zelfs de vraag stel: “Waarom zou ik opstaan?”

Go with the flow – ontwaak!

Blijkbaar zit ik nu in mijn ontwaak-proces: ik realiseer me al te goed dat ik nog van alles wil en dat ik niks kan afdwingen. Ik dien me over te geven aan het leven, het leven dat het beter weet dan ik!

Vandaag kreeg ik een hartverwarmend bericht dat een koppel mij wil komen helpen om het huis op te knappen en klaar te maken om gasten te kunnen ontvangen. Ze kwamen zelfs met een voorstel hoe ik op een simpele manier aan geld kon komen om de renovatie rond te krijgen.

Go with the flow – voorintekening

“Laat mensen vooraf intekenen voor een cursusweek met een grote korting waardoor je nu geld hebt om de renovatie te betalen”
“Je hebt een grote tuin, wellicht willen komende zomer mensen graag kamperen in jouw tuin!”

“Je biedt mensen een Bed & Breakfast mogelijkheid en laat hen vooraf betalen en je geeft hen daarvoor een flinke korting!”
“Misschien zijn er in Nederland onder jouw ex-studenten wel mensen die als waardering je een geldelijk cadeautje willen schenken of materiaal willen geven?”

Dank je wel….go with the flow

Ik voel en ervaar nu in mijn lijf dat ik werkelijk alleen maar mee kan bewegen met de beweging van het leven. Doe ik dat niet, dan zwem ik tegen de stroom op. Niet alleen vermoeiend maar ook gevaarlijk: je kunt uitgeput raken en verdrinken!!

Ik wil niet verdrinken in mijn eigen verdriet, angst en teleurstelling waarbij de schaamte teveel op de voorgrond heeft gestaan.
Ik wil leven, want het leven is van mij!

 

4 Responses

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *