Roeping ontwaken bewustwording 1

Mijn doel is INTENS leven, maar waarom leef ik?

Mijn doel is INTENS leven, maar waarom leef ik? 

roeping ontwaken bewustwording

Veel mensen nemen hun ‘roeping’ wat leidt tot ontwaken en bewustwording als vanzelfsprekend: staan er gewoon niet bij stil – het is nu eenmaal zo. Anderen daarentegen geven hun ‘roeping’ door de beproevingen snel op. Mijn doel is intens leven, maar waarom leef ik? Die vraag houdt me erg bezig. Door 6 minuten van je tijd te gebruiken om dit verhaal te lezen, ontdek je waarom jij leeft!

En tenslotte zijn er mensen die hun ‘roeping’ door de zorgen van deze wereld laten afleiden. Jammer dat ze niet toegekomen zijn aan het ontwaken en de bewustwording. Wat is jouw doel?  Vul maar aan: mijn doel is……

 

 

Wanneer je geen tijd hebt om het artikel te lezen, kun je ook naar mijn podcast luisteren en daarna jouw idee aan mij schrijven.

 

 

 

Mijn doel is: geroepen worden?

Iemand heeft een taak te volbrengen. Die taak kan zowel maatschappelijk als geestelijk zijn. Denk bijvoorbeeld aan arts, journalist of predikant en verpleegkundige. Zeker nu tijdens de COVID-periode zie je dat verpleegkundige meer is dan een beroep! Het kan jouw doel in het leven zijn.

Door wie word je dan geroepen? Roeping wil eigenlijk zeggen dat je een unieke kans krijgt om met jouw kwaliteiten iets te doen voor je medemens en de wereld. Dat klinkt natuurlijk heel groots. Bekijk het ook eens vanuit een ander perspectief: een moeder heeft als roeping haar kind te begeleiden tot een volwassen mens en het kind daarop voor te bereiden. Dat is niet niks! Tegenwoordig zelfs een giga uitdaging met alle afleiding om ons heen.

Mijn doel is bewustwording. Jij neemt als taak op je schouders om anderen te ‘ontwakenen te begeleiden naar bewustwording. Dat kan alleen wanneer je zelf dat proces doorlopen hebt. Ook hier geldt weer: “verander de wereld en begin bij jezelf!”

Ontwaken om duidelijk te krijgen: mijn doel is…

roeping ontwaken bewustwordingOntwaken is de ultieme taak van de roeping. Hoe laat je anderen ontwaken? Wat voor kwaliteiten heb je daarvoor nodig? Waarom leef ik?

Ik neem je even mee in mijn leven.
Toen ik naar de middelbare school ging, was er in mijn milieu niemand die mij kon helpen omdat zij allemaal een andere keuze hadden gemaakt. Ze hadden gekozen voor het ambacht van timmerman, slager en waren niet geinteresseerd in mijn wiskundige vraagstukken. Soms voelde ik me een roepende in de woestijn. Er was echt niemand aan wie ik wat kon vragen.

Thuisgekomen uit school werd er gegeten en moest ik beginnen aan mijn huiswerk. Er was geen studeerkamer, ik kon in de keuken gaan zitten die niet verwarmd was. Hooguit brandde er af en toe zo’n vreselijk gaskacheltje waarbij je van voren verbrandde en van achteren bevroor om het plastisch te zeggen.

Ik voel me zo alleen…steeds die vraag: “Waarom leef ik?”

Op een avond was ik heel verdrietig. Niks lukte en ik zat gebogen over mijn studieboeken zacht te huilen. “Wat had ik mezelf toch aangedaan, waarom was ik ook niet naar de ambachtsschool gegaan?”

De keukendeur zwaaide open en daar stond Willem. Willem was de zogenaamde dorpsgek die elke dag koffie kwam drinken bij mijn ouders en genoot van de gezinswarmte. Hij was alleen en had een klein boerderijtje in de buurt. Iedereen vond hem ‘gek’ en een zonderling. Ik mocht hem wel met zijn onorthodoxe uitspraken.

Hij zag me. Kwamroeping ontwaken bewustwording naar me toe en legde zijn grote groffe handen op mijn tienerschouders, die bonkerig waren omdat ik zo’n lange magere slungel was.

 

“Straks komen de mensen naar jou toe voor goede raad, gewoon door blijven gaan menneke, het gaat je lukken!”
En weg was Willem. Ik droogde mijn tranen en warrempel ik zag  plotseling de oplossing van het wiskunde-probleem.

 

 

Mijn doel is ‘geroepen’ worden?

In de bijbel lezen we talloze voorbeelden over ‘roeping en geroepen worden’. Wanneer heb ik zelf het echt ervaren?
Op verschillende momenten in mijn leven gebeurde er iets waarvoor ik op dat moment geen aanleiding gaf. Het overkwam me als het ware.
In de 6e klas van de lagere school wilde ik toelatingsexamen doen voor de middelbare school. Het hoofd van de school raadde het me ten sterkste af om dit te doen. “Bij jullie thuis hebben ze meer behoefte aan een timmerman dan aan een intellectueel…!”

Ik snapte zijn opmerking nauwelijks maar voelde een intens verzet. Het werd dan ook een hele beproeving om naar de middelbare school te gaan en het vol te houden omdat er thuis geen studieklimaat was. Vaak overviel me dan ook de vraag: “Waarom leef ik?”

Mijn doel is om zaken duidelijk te krijgen

Tijdens een droom zie ik mezelf voor de klas staan en kinderen om me heen. Opnieuw moest er een toelating gedaan worden voor de Pedagogische Academie (kweekschool werd het destijds genoemd) en ik slaagde. De consequentie was wel dat ik naar een internaat moest omdat studeren vanuit thuis niet te doen was. Dus koos ik zelf voor het internaat.

roeping ontwaken bewustwording

Bang om naar het internaat te gaan was ik niet echt, zag er wel tegenop. Zal ik me kunnen handhaven, aanpassen en zal ik mijn draai vinden in een nieuw dorp (Dongen) waar alles nieuw voor me was?

Het was een verademing. Tijdens het eerste jaar droomde ik nagenoeg dagelijks over de ‘man voor de klas’ en ik zag mezelf heel concreet lesgeven en werken op een andere manier dan ik tot voor kort zelf had ervaren. Ik wilde meteen de ouders erbij betrekken.

 

 

Mijn doel is: Ouderparticipatie vanuit roeping

Ouders dienen bewust te worden wat er op school met hun kind gebeurt. Ik vond mezelf de aangewezen persoon om dat ook vorm te geven. Studeerde inmiddels pedagogiek in de avonduren en de weekends en probeerde de theorie in de praktijk vorm te geven.

Mijn studie-onderwerp werd 6 jaar lang: ouderparticpatie.
*       Hoe betrek je ouders bij het onderwijs?
*       Waarom betrek je ouders bij het onderwijs?
*       Wat is de meerwaarde van ouders betrekken bij het onderwijs?
*       In hoeverre speelt deze betrokkenheid een rol in de houding naar het kind toe?

Mijn doel is niet te twijfelen aan mijn roeping m.b.t. ouderparticipatie

roeping ontwaken bewustwordingWanneer je het gevoel hebt ‘geroepen’ te worden, merk je ook dat er twijfels ontstaan. Je praat erover met anderen en sommigen maken je belachelijk, anderen daarentegen bekritiseren je en betwijfelen aan je oprechte motieven.

Dit is ook het proces van beproeving.
Zijn jouw kwaliteiten werkelijk zo bijzonder dat je dit beroep moet gaan doen? Jij neemt jouw roeping als vanzelfsprekend en je handelt daar ook naar, hoewel anderen zetten vraagtekens bij jouw inzet.

“Je wil zeker in een goed blaadje komen bij de ouders?”
“Moet iedereen nu zien dat jij tijdens vakanties met kinderen een werkweek organiseert?”
“Wat een uitslover zeg, je krijgt er zelfs niks extra’s voor betaald!”
Op dit soort momenten kwam de existentiele vraag terug: “Waarom leef ik?”

Velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren

Een Bijbels citaat. “Velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren”. Wat laat de Bijbel hier duidelijk zien? We worden allemaal uitgedaagd om te ontwaken en bewust te worden. Helaas kan niet iedereen die taak op zich nemen of heeft de mogelijkheid – het bewustzijn – om dit te doen. Dan zul je eens kritisch en eerlijk naar jezelf moeten kijken of jij het wel aankunt. Ben je bereid om offers te brengen voor jouw roeping? Besef je dat je sommige zaken niet kunt doen? Weet je ook dat je soms door een zure appel heen zult moeten bijten?

Bij sportmensen vinden we dat heel gewoon: drinken niet, gaan niet uit en richten zich helemaal op hun sport. Leiden een gedisciplineerd leven.
Zelf heb ik dit ook ervaren. Moest hard studeren om alles te kunnen begrijpen. Was wel omgeven in het internaat door studenten – de ene bolleboos naast de andere – waarbij ik aan kon kloppen met mijn vragen.

De didacticus maakt plaats voor de pedagoog in mij

roeping ontwaken bewustwordingEenmaal onderwijzer wilde ik verder studeren. Pedagogiek en psychologie hadden mijn hart gestolen. Een dagstudie was onhaalbaar omdat ik alles zelf betaalde. Dus werd het werken en parttime studeren. De weg is dan wat langer en de beproevingen zijn groter omdat je dagelijks de verantwoording hebt voor een klas kinderen.

Dit was de tijd dat alle vrije tijd opging aan studie en alle vakanties gevuld werden met tentamens maken, papers schrijven en werkstukken afronden. Terugkijkend ben ik verbaasd dat ik dat allemaal deed. Plezier maken ging aan me voorbij. Ik werd een echte ‘kamergeleerde’ die zich opsloot in zijn studiekamer en daar de dagen doorbracht.

Het waren ook heel bijzondere momenten van inzicht, innerlijke rijkdom en vreugde. Nooit heb ik me zielig gevonden dat ik geen verre reizen kon maken of met de rugzak op de wereld in kon trekken. Mijn tijd zou nog komen!

Mijn doel is volhouden en afstuderen!

Elke zaterdagochtend in de college-zaal telde ik het aantal studenten.
We begonnen in september met 120 studenten. In december waren daar nog 78 studenten van over en aan het einde van het eerste jaar zat ik nog met 36 studenten in de collegezaal.

Het gevoel van “ik ben er nog steeds bij” hield me op de been. Het was zwaar om na een volledige werkweek elk weekend in de collegebanken te zitten. Vrijdagavond was meestal een soort practicum, werken in groepen en op zaterdag waren er alleen hoorcolleges tot 18.00 uur. Dan begon mijn weekend.

En op zondagmiddag zat ik mijn lessen voor de komende week voor te bereiden. Klaag ik? Neen hoor, ik zag dit werkelijk als mijn taak om goed beslagen mijn klas binnen te kunnen komen op maandagmorgen. De vraag “Waarom leef ik?” kwam nu veel minder in me op, ik had immers mijn doel bereikt.

Wanneer spreken we van een roeping?

Je hebt talenten gekregen en die heb je verder ontwikkeld of je bent erop gaan zitten. Heus niet iedereen maakt gebruik van zijn talenten.

Dan stel jij jezelf de vraag, met betrekking tot je kwaliteiten:
*       Welke baan past bij mijn persoonlijkheid?
*       Waar ben ik goed in?
*       In hoeverre krijg ik voor mijn talenten betaald?

We worden immers niet geroepen om de wereld NU te veranderen, maar we worden geroepen om nu ONSZELF te veranderen.
Ben je daartoe bereid? Zijn er nog hindernissen te nemen?
In mijn leven heb ik veel hindernissen moeten nemen: loslaten van mijn ouderlijke milieu, via internaat op kamers gaan wonen, zelf volledig mijn studie betalen door weekendbaantjes te nemen, blijven geloven in mijn dromen, me niet laten weerhouden door tegenslag en afkeuring en uitsluiting. Doorgaan, vastbijten en een oervertrouwen dat ik mijn doel zal bereiken.

Mijn doel is mijn droom waarmaken 

Een roeping is niet iets om lichtvaardig over te denken. Pubers willen de ene dag dit en de andere dag dat. Dat komt omdat hun ‘roeping’ nog niet is uitgekristalliseerd.

Ik ken jonge mensen die van jongsaf aan duidelijk weten wat ze willen en die elke hindernis nemen om het doel te bereiken. Grote bewondering heb ik voor hen, ze laten zich niet misleiden.

Bewustwording – het ontwaken – werkt dan ook als een steen in de vijver. Je ziet een klein cirkeltje daar waar de steen het water raakt en uiteindelijk zie je de cirkels groter worden.
Kennis, zelfbeheersing, volharding en liefde zijn nodig om jouw doel, jouw roeping te bereiken.

Roeping betekent veelal ook dat er een innerlijke stem is die zegt: “Het moet anders met deze wereld!”
Jij bent geroepen om een waarschuwing te geven aan de wereld. Dat kun je echter alleen wanneer je het proces van zelfverwerkelijking aan den lijve hebt doorgrond.

Mijn doel is mezelf te kennen!

Pas op voor valse leraren/profeten, die je van alles beloven mits je hen volgt en je ego afstemt op de goeroe. “Blijf altijd zelf denken en voelen” is mijn advies.

In een encountergroep stonden we op een bepaald moment in een cirkel nadat we enkele dagen zonder leiding hadden moeten werken. Een ‘leiderloos-blok’ werd dit genoemd in mijn studie. De begeleiders zaten aan de kant te observeren maar zeiden niets en grepen niet in.

Het proces van ‘afmaken, belachelijk maken, ondermijnen’ bleek wel een hobby te zijn van ons allemaal. Het een na het andere voorstel werd weggehoond. Er gebeurde niks en er gebeurde van alles in de groep: irritatie, vluchtgedrag, oeverloze discussies tot diep in de nacht.

Het catharsis-moment

roeping ontwaken bewustwordingDe derde dag was de ontlading. Een collega van me – een erg mooie sensuele vrouw met een kleine handicap – stond huilend op en nodigde ons allemaal uit om in een cirkel te komen staan.

Iedereen gaf gehoor aan haar vraag behalve ik.
Stond bevroren in de groepsruimte te kijken naar mijn collega’s. Ik kon niet in beweging komen ondanks de liefdevolle uitnodigingen van mijn studie-genoten.

Toen hoorde ik de psychiater aan de kant opmerken: “En zo gingen de Joden naar de gaskamers….”
Een schok ging door mijn lijf. Het voelde juist om te bljven staan. Ik wilde niet meegaan in de massa, de massa-hysterie.
Later – toen ik in Lourdes op bezoek was – zag ik hetzelfde gebeuren: je gaat mee in de massa, je past je aan en je ‘verkleeft’ als het ware met de massa waarbij je eigen identiteit oplost.

Mijn doel is steeds de uitdaging te zien

We worden allemaal geroepen om met onze kwaliteiten aan de slag te gaan. Geroepen om Lichtwerker te worden om vanuit het verworven bewustzijn anderen te inspireren en raken.

  1. Zie jij jouw roeping? Kun je al zeggen: “Mijn doel is…”
  2. Begrijp je waarom je geroepen bent?
  3. Ben je vastbesloten om gebruik te maken van jouw roeping?
  4. Wat doe je met je roeping? Zeg nu heel duidelijk tegen jezelf: “mijn doel is…”

Josephine Baker: “Mijn doel is een regenboogfamilie op te voeden!”

roeping ontwaken bewustwordingVeertig jaar geleden was ik ook in deze regio: de Dordogne.
Samen met mijn partner bezocht ik het kasteeltje waar Josephine Baker had gewoond met al haar geadopteerde wereldkinderen.
We liepen door prachtige ruimtes, deels nog ingericht met het meubilair uit haar periode. Een gids vroeg ons om mee verder te gaan naar het volgende vertrek.

Ik kon me niet bewegen…als aan de grond genageld stond ik daar in de woonkamer van Josephine, omringd door foto’s van haarzelf met de kinderen en haar echtgenoot.

 

Vluchten – vechten  – bevriezen

Zat vast aan de vloer, kon me niet losmaken en hoorde een innerlijke stem: “Maak jij af wat ik heb laten liggen…!”
Tranen rolden over mijn wangen….”afmaken wat zij heeft laten liggen, hoe dan, wat dan, moet ik kinderen gaan adopteren…?”

Jaren later begreep ik het pas toen ik begonnen was met een eigen ‘bewustwordingscentrum’ waarbij het accent lag op ontwaken en kennismaken met je innerlijke kwaliteiten.
Josephine had me als het ware geroepen om als lichtwerker verder te gaan en anderen te doen ontwaken. Die opdracht vervul ik nog steeds met gratie, genot en volle overtuiging.

Daar is wel moed voor nodig om kleur te bekennen, jezelf te laten zien en vanuit de eigen  kwetsbaarheid anderen inspireren en confronteren. Ik kan me een gemakkelijker leventje voorstellen, maar ook boeiender?

Wil jij ook met mij op avontuur waarbij je aan het einde van een week wel de zin af kunt maken: “Mijn doel is…” dan ben je van harte welkom in de Dordogne waar ik elke maand een weekworkshop organiseer. Je kunt altijd mij jouw vraag voorleggen waarop ik zal antwoorden per mail of we spreken en online-coaching af.
Door het corona-gebeuren zijn nu helaas nog alle workshops geannuleerd tot latere datum. Kijk regelmatig op de website: www.het-ihc.nl

Ik kijk uit naar jouw reactie op dit artikel. Onder het artikel kun jij jouw reactie schrijven.

6 Responses

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *