Je muze leidt de weg 10

Muze als persoonlijke drijfveer leidt de weg van “Be You naar Be Happy”

Muze als persoonlijke drijfveer leidt de weg van: “Be You naar Be Happy”. 

de muzeWe zijn nooit alleen en nooit alleen geweest. Onze Muze als persoonlijke drijfveer is altijd bj ons. Onze Wijze zelf, die ik ook mijn Muze noem, is altijd al bij ons geweest en draagt ons innerlijk vuur.
We hoeven alleen maar de vlam in onszelf te volgen…daar waar ons hart voor klopt, daar waar we onszelf zijn (Be You) en gelukkig zijn (Be Happy). Daar leeft onze Muze als persoonlijke drijfveer in volle aanwezigheid.Loek Knippels schetst  aan de hand van eigen ervaringen het proces en nodigt jou uit om hetzelfde te doen. Gun jezelf 5 minuten om het artikel te lezen en de vragen daarna op jezelf te betrekken.

 

Ga eens terug naar je kindertijd – ontdek de Muze als persoonlijke drijfveer

Allemaal hadden we dromen over wat we wilden worden: “Ja, later als ik groot ben, dan word ik voetballer!” Of hoeveel van ons wilden niet de wereld veranderen door dokter te worden. Er was toen al een persoonlijke drijfveer. Er was al een roeping van de muze waar je wel of niet naar kon luisteren.

de muzeMijn grote wens als kind was om “meester” te worden, want zo werd de onderwijzer vroeger vooral genoemd. De meester wist alles, bij de meester kwam je nooit zonder antwoord vandaan. Hij kende het leven en wist jou te raken.

Die “meester van de oude tijd” bestaat al lang niet meer. Kennis is te omvangrijk om nog door een mens te kunnen behappen. Wel kan de meester je een spiegel voorhouden en je aanmoedigen, bemoedigen. En in die zin kan een leerkracht wel degelijk jouw muze worden die jouw persoonlijke drijfveer motiveert.

 

Kippenhok als schooltje – de Muze als persoonlijke drijfveer is aanwezig!

de muzeIk was zo vervuld van mijn roeping dat ik al heel jong mijn eigen schooltje had. Zo charmant, maar vooral zo levensecht. Het kippenhok had een metamorphose doorgemaakt en samen met mijn vader had ik schoolbanken en een heuse lessenaar op de kop getikt. Een schoolbord aan de wand en een hele verzameling sinaasappelkistjes tegen de wand die als bibliotheek dienst deed. Een ware bibliotheek met zeker 200 boeken, allemaal uit het oud-papier gevist. Was voor mij niet belangrijk wat voor een boek het was, als het maar een boek was. Er stonden lesboeken latijn, naast boeken rondom economie en kinderboeken, in diverse talen.

Kinderen die het schooltje bezochten – dat waren alle buurkinderen destijds – zeker zo’n 12 in aantal. Zij kregen de opdracht om van het boek dat ze meekregen een verhaal te maken. Ik zie de hummels nog lopen met een zwaar Latijns geschreven boek onder de arm. Het prikkelde wel de fantasie. Niemand kon het lezen en toch kwam er een verhaal los.

Wie deed dit? De ‘geboren’ onderwijzer, zoals ik weleens genoemd werd, of mijn Muze die mijn innerlijk vuur wist op te stoken?

De Muze komt op de achtergrond

de muzeMiddelbare school, studeren, hard werken en dat binnen een allesbehalve studie-milieu. Leren, zoals we het destijds noemden, was voor bollebozen en kinderen uit de betere milieu’s. Men zei dat ik me teveel verbeeldde als kind uit een arbeidersmilieu. Ik liep teveel naast mijn schoenen. Dat ik op mijn tenen moest lopen was me wel duidelijk want ik moest er hard aan trekken om de school af te maken.

Ik moest op mijn tenen lopen, niet vanwege mijn capaciteiten om te leren, maar omdat ik opgroeide in een gezin waar studeren niet hoog aangeschreven stond. Werken met je handen was echt werken. In de ogen van mijn broers hing ik een beetje lui boven mijn boeken!

Stoppen was immers geen optie! Mijn roeping was al zo duidelijk dat mijn Muze me keer op keer terugfloot. Zeker wanneer ik wanhopig voor me uit zat te staren.  Niet wetende hoe ik de studiestof me eigen moest maken. Dan voelde ik me alleen in het gezin. Maar niet alleen wanneer ik afgezonderd aan mijn bureautje zat. Daar was iemand aanwezig. Ik sprak in stilte met deze figuur. Voelde ook duidelijk de aanwezigheid en eenmaal in contact kon ik verder. Het was alsof ik van binnenuit gestimuleerd en bemoedigd werd: de muze als persoonlijke drijfveer was er steeds weer!

Waar doe je moeite voor?

De meesten van ons lopen warm voor leuke dingen, aangename zaken, lol en vertier. Daar is niks mis mee, mits je de grote lijn van het leven niet uit het oog verliest. Dan kan de Muze als persoonlijke drijfveer weleens teveel op de achtergrond komen en word je een gebruiker van moeiteloze kortstondige bevredigingen. Dat kan drank zijn, roken. Onderuit hangen bij de t.v. waarbij je goedkoop vermaakt wordt. Waar je geest niet geprikkeld of uitgedaagd wordt.

Mag dat dan niet meer? Natuurlijk mag dat en kan ook een moment van opladen voor je zijn. Echter wanneer dit soort oplaadmomenten bestaat uit vluchtige emoties zul je niet echt opgeladen worden.
Dan is de Muze als persoonlijke drijfveer nog wel in jou op de achtergrond aanwezig maar wordt niet door jou uitgenodigd om van zich te laten horen. Om jouw vuur eens aan te wakkeren. Om je wakker te schudden zodat je gaat voor hetgeen je altijd al gewild hebt.

Levensvragen rondom Muze als persoonlijke drijfveer

de muzeDe Muze als persoonlijke drijfveer brengt je ook in contact met de drie belangrijke levensvragen die alles te maken hebben met: Be You en Be Happy.
Geluk is toch hetgeen waar we allemaal naar streven. Liefde staat daarbij dan wel op de eerste plaats. Liefde kunnen geven en ontvangen maakt een mens gelukkig.

Dan kom ik nu bij de drie essentiele vragen in het leven en ik daag je daarbij uit om zelf mee te denken:

De eerste vraag: Wat drijft jou?
Dan de tweede vraag: Wat blokkeert jou?
Tenslotte de derde vraag: Wat maakt jou gelukkig?

Laat ik de vragen een voor een de revue passeren en ik vertrek dan vanuit mijn eigen perceptie. Wellicht herken je iets of is het juist helemaal anders voor jou.
Voor dat ik hieraan begin, neem ik je mee in een korte visualisatie. Lees de tekst even snel door, sluit dan je ogen en laat vanuit je creativiteit, je fantasie, beelden opkomen.
Ben je er klaar voor? Ok.

de muzeNa enkele keren diep adem te hebben gehaald, sluit je jouw ogen. Je laat de adem de eigen weg gaan en je stelt je voor dat je in je hart kunt kijken. Daar zijn vier kamers. In elke kamer heeft jouw Muze iets neergelegd wat voor jou van grote waarde is en wat je kan inspireren.

De eerste kamer:

Ga naar de eerste kamer: zie die kamer alsof het een echte kamer is, gemeubileerd met de mooiste  meubels en daar ligt op tafel iets voor jou. Je wordt er naar toe getrokken. Kijk er naar. Kijk naar de vorm, kleur en je weet wat het betekent.

 

 

De tweede kamer:

Ga dan naar de tweede kamer, eveneens prachtig voorzien van meubels. Daar ligt op een klein tafeltje een kaartje met daarop slechts een woord. Welk woord is het? Neem het mee.

De derde kamer:

Nu ga je naar de derde kamer: er staat niet veel meubilair, slechts een mooie bank aan de zijkant en alle wanden bestaan uit spiegels. Je ziet jezelf op heel veel verschillende manieren. Toch trekt een spiegel je aandacht omdat boven de spiegel staat geschreven: Je Ware Gezicht. Kijk eens in die spiegel.

De vierde kamer:

Je hebt nu nog een kamer te gaan. Die ga je binnen en je wordt onmiddellijk getroffen door de gouden wanden en het prachtige Perzische tapijt waarop een heuse troon staat. Op die troon zit jouw Muze, kijkt je liefdevol aan en zegt: “Je bent nooit alleen, ik ben er altijd voor je, je hoeft alleen maar naar je hart te luisteren om te weten wat je te doen staat! Ik ben jouw muze als persoonlijke drijfveer en ik daag je uit er helemaal voor te gaan. Mijn doel is om mijn stem te gebruiken om jouw stem te vinden. Ik ben door de Bron gezonden om jou te ondersteunen en te motiveren. Laat je niet leiden door wat ‘moet’ maar door wat je graag ‘wilt’!”

Je verlaat ook deze vierde kamer en maakt je los uit je fantasie. Je hebt nu vier ervaringen meegekregen.
Zet ze even op een rij voor jezelf:
De eerste kamer:   Wat was het symbool dat je vond op tafel?
Wat in de tweede kamer:  Het kaartje met slechts een woord: wat was dat woord?
De derde Kamer : Het Ware Gezicht: wat zag je in het Ware Gezicht?
Tenslotte de vierde Kamer: De Muze als persoonlijke drijfveer die je een advies geeft om altijd naar je hart te luisteren.

Mocht het je niet gelukt zijn, dan kunnen we altijd een afspraak maken via Skype of Zoom om de geleide meditatie samen te doen en verder te kijken wat jouw drijfveer is.

Levensvraag I: Wat drijft een mens?

de muzeWanneer ik deze vraag aan een tiental mensen voorleg, hoor ik vooral de begrippen: liefde, overleven, verkrijgen van erkenning, verbinding met elkaar, groei en innerlijke kracht.

Nu terug naar jou: wat drijft jou? En in hoeverre herken jij je in een van de bovengenoemde begrippen? Ik heb jarenlang naar erkenning gezocht en waardering. Nu gaat het vooral om innerlijke groei. Ik wil mensen kunnen raken, inspireren om het beste uit zichzelf te halen. Om daadwerkelijk met de eigen talenten aan de slag te gaan. Een talent waar ook je passie ligt, waar je warm van wordt, waarin je uitblinkt. Waarbij je echt van binnenuit kunt zeggen: DAT BEN IK.

Levensvraag II: Wat blokkeert een mens?

de muzeTerugkijkend naar een praktijk van meer dan 30 jaar heb ik alle blokkades in allerlei vormen wel voorbij zien komen.  De grootste blokkade zat in de mens zelf door te weinig informatie, verkeerd zelfbeeld (vooral een negatief zelfbeeld),angst om afgewezen te worden, angst om te falen.

Doordat we nu overvoerd worden met informatie, merk ik zelf regelmatig niet goed te weten waar te zoeken. In mijn stoutste dromen wil ik nog steeds dat bewustwordingscentrum neerzetten in Frankrijk. Een plek waar de mens zichzelf gaat ontmoeten, waar ruimte is om de maskers af te zetten en het ware gezicht te tonen. Allereerst aan jezelf om van daaruit met de Muze als persoonlijke drijfveer het vuur aan te wakkeren en werkelijk te gaan voor je diepste droom. De droom die onbegrensd is.

Mijn leeftijd ondermijnt me af en toe en dan komt er een duiveltje op mijn schouders zitten en vraagt me: “Waarom zou je dat allemaal nog willen doen? Je hebt al eens een eigen centrum neergezet, dit is meer van hetzelfde en je weet hoe dat is afgelopen?”

Niet geloven in jezelf als grote ondermijner

Deze ondermijner is mijn grootste blokkade. Geloof ik het werkelijk en durf ik met mijn Muze als persoonlijke drijfveer te vertrouwen op een dergelijk project dat blijft voortleven ook wanneer ik er fysiek niet meer ben? Die droom wil ik waarmaken met enkele hartvrienden/innen om me heen die ook vanuit het innerlijke vuur voelen dat ze niet alleen-staan in hun levensopdracht.

Wie is jouw grote ondermijner? Welke deelpersoon blokkeert keer op keer jouw creatieve stroom? Is dat de faalangstige? Degene die toch bang blijft om afgewezen te worden? Soms word je voor ‘gek’ versleten omdat jij je vasthoudt in de ogen van de ander aan een waanidee. Is het echter wel een waanidee of is het zo groots dat anderen het niet bevatten kunnen?

Pas op voor negatief ingestelde mensen!!

Pak die ondermijner, die deelpersoon die jou blokkeert goed aan want wanneer je die de ruimte blijft geven, stroomt alle energie weg. Ik heb dat diverse keren ervaren en vooral op momenten dat ik me omgaf met negatief ingestelde mensen. Of cynische mensen die mijn plan belachelijk maakten. Nog erger vond ik de economisch geschoolde mensen die met cijfers aantoonden dat het een waanidee is om dit te willen. Je moet teveel omzetten wil je er een boterham mee kunnen verdienen. Ja ja, ik hoor je al! Het is belangrijk om er een boterham mee te verdienen. Wat natuurlijk ook zo is, niemand kan van alleen lucht leven. Doch geld is niet mijn drijfveer, wel om anderen en eventueel jou die dit leest, verder te helpen op jouw levenspad. Zie onder aan de tekst de mogelijkheden en prijzen.

Levensvraag III: Wat maakt een mens gelukkig?

de muzeZelfacceptatie hoor ik het meest onder mijn tien mensen die ik deze vragen heb voorgelegd. Vooral ook kunnen DOEN wat ik echt graag wil zonder daarbij rekening te moeten houden met anderen.

Wanneer je als mens echter een duidelijk positief zelfbeeld hebt, ervaren mensen zich ook gelukkiger dan wanneer men een verkeerd zelfbeeld heeft.

Het hoogst scoorde echter het antwoord: LIEFDE maakt mij gelukkig.
Dit is meer dan de lichamelijke liefde, we praten over de totale liefde van mens tot medemens.
Juist in liefde ontmoeten mensen elkaar en vallen maskers af. Daar waar de maskers blijven bestaan, is er sprake van fake-liefde, iets ophouden om een betere indruk achter te laten. Dit heeft echter niets met liefde te maken. En onze Muze gedijt het meest met de stem van de liefde. Geliefd-worden, geliefd-zijn en voeding geven aan die liefde is de basis voor onze Muze.

Liefde is de basis voor je Muze a ls persoonlijke drijfveer

de muzeJe Muze voelt zich gezien, gehoord, begrepen en aangemoedigd en zal niet twijfelen om jou bij naam te noemen en aan te sporen om daadwerkelijk jouw stoutste droom waar te maken. Een droom waarbij anderen groeien. De innerlijke groei zorgt voor kracht en creatie. Een creatie die jou als mens kan overleven. Zo kan jouw project leiden tot een nieuw project. Hoe mooi is dat niet?

Zelf heb ik niet het idee dat ik terug moet naar het kippenhok van mijn jeugd. Daar waren destijds ook al veel zorgen, weliswaar van totaal andere aard: hoe bescherm ik mezelf tegen sexuele intimidatie? Nu mag ik juist met alle levenservaring, kennis en kunde werken aan een nieuwe wereld. De wereld van Innerlijke Groei.

Op deze manier zul je – dankzij jouw Muze – ervaren dat het gaat om: BE YOU en BE HAPPY.

Resumerend – Muze als persoonlijke drijfveer

In de geschiedenis hebben vooral kunstenaars zich laten inspireren door de muze (meestal een vrouw), maar van oudsher vervult de muze als persoonlijke drijfveer zowel een zeer machtige als zeer passieve rol. Het is de roeping van de muze om anderen hun roeping te laten vervullen. Het doel van de muze is dan ook haar stem te gebruiken om anderen hun stem te doen vinden.

Muze als godin, door God gezonden brengt jou bij je levenstaak, je bestemming, de taak die jij te vervullen hebt. Het is een innerlijke aandrang of innerlijke drift en behoefte om een bepaalde taak uit te voeren. Die enorme motivatie en gedrevenheid voel je, komt van binnenuit.

Je mag wel opletten voor de drie valkuilen die er bestaan wanneer je klakkeloos de muze als persoonlijke drijfveer, volgt:
Ten eerste: Niet jezelf alles ontzeggen, je hebt mensen om je heen (partner, kinderen, familie, vrienden);
Ten tweede: Ga niet over je eigen grenzen, bewaak die zorgvuldig, immers je kunt niet schenken uit een lege kan;
Ten derde: Waak ervoor dat je niet doorslaat alsof jouw drijfveer, jouw bestemming alleen maar belangrijk is voor jou!

Persoonlijke sessie met Loek?

Ik wens je toe dat jij contact maakt met jouw ‘muze als persoonlijke drijfveer’ en je kunt me altijd daarover mailen om je ervaringen met mij te delen: loekknippels@het-ihc.nl En natuurlijk komt de muze ook op bezoek tijdens alle workshops in Frankrijk. Je bent van harte welkom nadat het corona-virus ons de kans geeft om te reizen en grenzen te verleggen.

Voor een Zoom-sessie of via Skype kun je me ook mailen. In deze periode waarin we nog niet kunnen reizen is mijn aanbod 70 Euro per uur.
Tijdens zo’n sessie kan ik je zeker ook op weg helpen door samen een geleide meditatie te doen of waarbij jij mij jouw specifieke vraag voorlegt en we samen kijken hoe we hieraan kunnen werken opdat ook jij jouw geluk (her)vindt.
Voor de eerste drie aanmeldingen is er een aangepaste prijs van 60 Euro.

Alle goeds!
Loek Knippels

2 Responses

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *