Doelgroep loek knippels

Ik ben onrustig en voel me overspannen (met video)

“Ik ben onrustig en voel me overspannen!”

Met de woorden: “Ik ben onrustig en voel me overspannen!” kwam mijn client binnen. “Wat ervaar je nog meer?” , vroeg ik.
“Juist erg gespannen en zenuwachtig en steeds maar nerveus”.
Met grote ogen vol verwachting keek zij mij aan. “Ja en er is nog iets, ik ben juist erg opgewonden de hele dag om niks…” reageerde ze.

De achtergrond

“Je bent naar me toe gekomen omdat je van anderen iets over mij gehoord had?” stelde ik vast. “Wat deed je besluiten om op te bellen en deze afspraak te maken?”
“Ik ben het beu om zo verder te moeten. Niks komt uit mijn handen. Ik zit de hele dag wanneer ik vrij ben op de bank, kijk t.v., dat is alles”
“Ik baal van mezelf, terwijl mijn onrust toeneemt… Dat kan toch niet de bedoeling van mijn leven zijn … ik ben pas 36 jaar en voel me nu al overspannen terwijl ik leuk werk heb in de ogen van anderen…

Elke ochtend ben ik gespannen om weer naar mijn werk te gaan … wat zoek ik daar? Wat heb ik anderen te bieden? De hele dag ben ik zenuwachtig en nerveus. Bang om fouten te maken. Er hangt immers zoveel van af… Dan kom ik opgewonden thuis, maar kan alleen maar klagen… mijn partner luistert niet eens meer … en ik? Ik lig de hele avond onderuit op de bank… dat is toch geen leven?”

Het levensverhaal

Wanneer ik zo’n verhaal hoor, spits ik mijn oren. Je kunt namelijk al een aantal signalen oppakken: onrustig zijn en zich overspannen voelen. Daarnaast gespannen zijn op het werk, bang om fouten te maken. Maar ook zenuwachtig en nerveus. Als een veer opgedraaid komt ze dan opgewonden thuis. Daar is echter geen luisterend oor.
De eerste vraag die ik stelde was: “ Herken je dit patroon ook vanuit je jeugd?”

“Ja, er werd bij ons thuis nooit naar me geluisterd. Ik moest alles perfect doen. Zo niet, dan kreeg ik ongelooflijk de wind van voren. Mijn vader kon dan onredelijk kwaad worden. Daardoor werd ik alleen maar zenuwachtiger en nerveus. Het gevolg was dat ik altijd erg opgewonden thuis kwam na een dag op school. In mijn hoofd dacht ik alleen maar aan zijn eventuele opmerkingen… “

Terug naar de kern

Wat heeft mijn client dan ook niet van thuis mee gekregen? Een vorm van positieve feedback. Aanmoediging en bewondering waren vreemd voor haar.
Wanneer je kijkt naar de 12 basisbehoeften, merk je dat mijn client veel daarvan niet heeft meegekregen in de opvoeding. Ze mist iets en dat hoopte ze te krijgen van haar partner.

Die heeft echter zijn eigen levensverhaal. Toen ze over hem sprak, hoorde ik wel dat hij uit een ondernemingsgezin kwam. Daar hoort vroege zelfstandigheid bij. Op eigen benen kunnen staan. “Niet lullen, maar poetsen” was zijn adagio. Hij kwam uit Rotterdam.
De kern is dat zij vanuit de opvoeding veel basisbehoeften niet heeft ervaren. Moet jij je daar dan bij neerleggen? Is er nog een andere mogelijkheid?

Natuurlijk! Dat wat je in je jeugd niet van je ouders hebt gekregen, kun je altijd nog jezelf geven! Soms ontmoet je een leraar die aanvult wat je mist vanuit je thuissituatie. Soms ontmoet je een partner die je een spiegel voorhoudt. Het belanrijkste is echter dat je het jezelf kunt geven.

Onrustig en overspannen zijn, is een signaal

Wanneer je nu duidelijk hebt waar jouw onrustig gevoel is ontstaan, kun je een stap gaan zetten.
Ik ben met haar teruggegaan naar een situatie in haar jeugd waarbij ze dat gevoel van onrustig zijn ervaren heeft.
“Kun je terug gaan naar zo’n situatie waar jij je onrustig voelde? Hoe oud was? En waar was je op dat moment?”

Beschrijving van de situatie

“Ik was acht jaar en stond in de badkamer. Mijn vader kwam binnen en maakte een grapje… over mijn uiterlijk … hij zei zoiets van: ‘je begint al een lekker vrouwtje te worden’ … ik wist niet wat hij daarmee bedoelde, maar ik was meteen bang … voelde me onrustig worden en wilde zo snel mogelijk weg uit de badkamer … mijn vader drukte mij tegen zichzelf aan en ik voelde een stijve penis … ik verstijfde van schrik … werd heel erg nerveus … voelde me gespannen worden en wilde weg …

Ik slaakte een kreet, waarop mijn vader heel boos zei: ‘Ik rand je niet aan hoor, stel je niet aan, niemand hoeft dit te weten, dus hou je kop!’ … daarna liet hij me los en vluchtte ik de badkamer uit … volledig overstuur … opgewonden van de spanning kwam ik de huiskamer binnen … daar zat mijn moeder, die reageerde helemaal verkeerd in mijn ogen: ‘Onze mooie meisje zal wel een vriendje op school hebben… anders had je niet zo’n rood bolletje … wie is je vriendje?’ … ik kon wel door de grond zakken!” En opnieuw voelde ze zich onrustig en overspannen!

Gevolg van de situatie

Ok. Er is verkeerd gereageerd op haar situatie door volwassenen. Notabene haar ouders, mensen die je mag vertrouwen. Haar zelfvertrouwen heeft een knauw gekregen. Ze werd door haar vader benaderd vanuit een volwassen sexuele lading, die zij niet kon plaatsen. Wel was ze daar bang voor. Was er voorheen al iets op dit gebied gebeurd? Vanwaar die angst meteen?

Aan de andere kant was het moeder die meteen een oordeel had over haar blozend gezicht. Moeder vulde in zonder te weten wat er was. Stelde geen vragen maar ging uit van haar eigen gekleurde waarneming (ze zal wel een vriendje hebben op school). Ze vertelde dit als een feit. Gevolg: kind voelt zich niet gezien noch gehoord! Moeder zag ook niet dat de dochter onrustig en overspannen reageerde.

Conclusie n.a.v  deze situatie

We hebben allemaal vervelende zaken meegemaakt in onze jeugd. Daarmee hebben we niet allemaal een trauma opgelopen. Het gaat er vooral om hoe jij met die situatie bent omgegaan.

Hoe was mijn client met deze situatie omgegaan?
Ze was zenuwachtig geworden en nerveus. Voelde zich vaak onrustig en overspannen en reageerde ook zo.
Toch blijft de vraag n.a.v. haar ervaring: ‘wat neem jij jezelf voor?’
Ik vroeg haar dan ook: “Wat heb jij je – onbewust waarschijnlijk – voorgenomen na deze ervaring voor de rest van je leven?”

Haar antwoord was verbluffend: “Niemand is te vertrouwen… iedereen leeft zijn eigen leven vol geheimen … ik wil niemand meer dichtbij laten komen … ze kunnen je pijn doen … dan hou ik liever afstand en probeer het de ander naar zijn zin te maken … krijg ik tenminste ook geen commentaar!”

Laat OMA thuis!

Met deze opmerking bedoel ik:
1. Geef geen OORDELEN op hetgeen de ander zegt, want dan stokt onmiddellijk het gesprek en is het vertrouwen weg!
2. Hou je MENING voor je, de ander hoeft jouw mening niet te horen. Ook dan raak je uit de verbinding en zal de ander zich ofwel gaan verdedigen ofwel afhaken en uit verbinding gaan.
3. Elk ADVIES is een verpakte boodschap van jouzelf om de ander te willen helpen n.a.v. jouw eigen ervaringen. Maar is die ervaring toereikend voor de ander? Of wil jij met jouw advies de ander jouw proces opdringen?

Elk mens is anders en elk mens zal in dezelfde situatie zoals hierboven beschreven, anders reageren. En waarom? Omdat we allemaal onze eigen ervaringen hebben meegenomen vanuit onze jeugd. Het is des te opvallender dat juist deze jeugdervaringen zo’n stempel kunnen drukken op ons latere leven.

Waarom drukt een jeugdervaring zo’n stempel op ons leven?

In onze jeugd staan we open voor alles en iedereen. We verzamelen als het ware alleen maar ‘ervaringen’, zowel positieve als negatieve ervaringen. Wanneer de balans doorslaat naar de positieve ervaringen vormen we bij onszelf een positief zelfbeeld. Bij negatieve ervaringen echter vormen we juist daardoor een negatief zelfbeeld. Dit zelfbeeld, opgebouwd uit onze jeugdervaringen, staat in ons latere leven op de voorgrond.

Ikzelf werd als kind door mijn ouders gekwalificeerd als: ‘een jongen met een zware kar’,  maar ook een ‘gedienstige jongen’, iemand die de ander wil pleasen. Die ‘zware kar’ werd afgeleid doordat ik een bril droeg met zware glazen (een bril met een jampot-glas noemde mijn zus dat) en daardoor deprimerend de wereld in keek, met mijn mondhoeken naar beneden. Alsof ik altijd pijn had, chagrijnig was. En daarop werd steeds gereageerd.

Drama-les opent mijn ogen

Tijdens mijn opleiding aan de Pedagogische Academie werd ik opnieuw pijnlijk geconfronteerd met mijn uitstraling. We hadden onze eerste praktijkles erop zitten. Lesgeven aan kinderen op de basisschool. Na deze les werd ik bij de directeur geroepen van de Pedagogische Academie met de vraag: “Heb jij altijd hoofdpijn of zo…?”

“Vanwaar die vraag?” vroeg ik hem. “Ik heb een telefoontje gehad van de onderwijzer waar jij vanmorgen les hebt gegeven. Hij vroeg zich af of je wel van kinderen hield omdat je zo chagrijnig kijkt…..ik heb hem beloofd met jou te praten, maar ik vermoed dat er iets anders aan de hand is?”

Na dit gesprek kreeg ik als advies om drama-les te gaan volgen zodat ik meer inzicht kreeg in mijn mimiek en manier van mezelf presenteren. Dit is werkeljk het beste advies ooit geweest. Tijdens de eerste confrontatie met het vertellen van een sproookje, vroeg de docent aan mij: “Geloof jij zelf dit sprookje wat je nu vertelt?”

“Ga voor de spiegel staan en vertel het sprookje opnieuw en maak contact met je ogen en je mimiek….kijk dan of je het zelf gelooft wat je vertelt!” En zo oefende ik een hele week op de presentatie van mijn sprookje.
Na mijn presentatie zei de docent: “Wellicht mag je toch nog iets doen aan je brilmontuur, dat is te zwaar voor jouw gezicht waardoor alle aandacht naar het montuur getrokken wordt en niet naar de totale mimiek van je, want die is echt prachtig!”

Lenzen is iets voor arrogante mensen!

Ik besloot een bezoek te brengen aan mijn oogarts en vroeg hem of ik geen lenzen kon gaan dragen.
“Lenzen is iets voor arrogante mensen en jij hebt een operatie-oog dus kun je geen lenzen gaan dragen, je ogen zullen dat niet accepteren!”
En buiten stond ik!  En ik wil het hier niet bij laten zitten, dacht ik meteen. Maakte opnieuw een afspraak met een lenzenspecialist en kreeg mijn eerste proeflenzen. Wat voelde ik me rijk, bevrijd en kwetsbaar.

De bril ging definitief af en mijn zelfbeeld veranderde van binnenuit. Ik was niet langer onzeker om mezelf te presenteren, al zag ik wel vaak dat mensen meteen naar mijn linkeroog keken omdat dit oog afweek van het rechteroog.

“Meneer, U hebt twee eigenwijze ogen” zei een leerling van me op school. Het raakte me diep….twee eigenwijze ogen klinkt toch aanmerkelijk positiever dan het afdoen als: “Kijk vooral naar mijn rechteroog want daar zie ik mee en mijn linkeroog is meer een kalfsoog zonder veel zicht!” Zo had ik jarenlang mezelf pijn gedaan en afgewezen en dankzij de opmerking van mijn leerling was er zachtheid gekomen in me m.b.t. mijn oogafwijking.

Jeugdervaringen neem je mee!

Wij allemaal hebben de nodige negatieve jeugdervaringen opgeslagen en in je volwassen leven draait het vooral om herkenning, erkenning, expressie en loslaten van deze negatieve ervaringen uit je jeugd.
Jarenlang ben ik onrustig en overspannen geweest rondom mijn oogafwijking. Verbond er zelfs gevoelens aan waardoor anderen mij absoluut niet mochten. Heb mezelf veel pijn berokkend door nooit positief naar mijn ogen te kijken .

Wat ben ik blij nu met mijn eigenwijze ogen. Ogen die mij de schoonheid van het leven laten zien en die mij leren kijken naar de essentie van het leven. Duidelijk zijn mijn ogen mijn beste vrienden geworden in de loop van mijn leven.

We gaan nog even terug naar het voorbeeld van de vrouw die altijd onrustig en overspannen is. Daarbij heb ik de hulp ingeroepen van de groepsleden omdat ze inmiddels deel nam aan mijn groepstherapie.

Onrustig en overspannen: Wat is de kern van haar boodschap?

“Ik doe het wel alleen en heb niemand nodig!”
Met deze zin heeft ze zichzelf voor de rest van haar leven ‘in de kou’ gezet.
Dat kan niet de bedoeling zijn. Hoe gaan we dit dan helen? Veranderen waardoor ze een ander besluit neemt.

Psychodrama als hulpmiddel

Aandacht en concentratie-loek knippelsHier ervaar ik zelf weer de kracht van werken in een groep. Mijn client zat in een groep en ik vroeg haar of ze mij vertrouwde. Daarna kwam de vraag van me: “Durf je met mij terug te gaan naar de badkamer?”

Anderen uit de groep vroeg ik om te helpen. Een vader werd uitgekozen en een moeder, die de rollen op zich zouden nemen. Ik zag in mijn ooghoek hoe onrustig en overspannen ze erbij zat… nu ging het immers gebeuren.

Daar stond ze weer als 8 jarig meisje in de badkamer. Vader kwam binnen. Hij haalde haar aan en drukte zich tegen zich aan. Ik fluisterde in haar oor: “Jij bepaalt, wat je wilt… voel wat je zelf wilt!”
Vader maakte zijn opmerking en zij reageerde fel: “Ik ben jouw liefje niet! Ik ben jouw kleine meisje!”
Vader stond perplex, had dit niet zien aankomen. Ik moedigde vader aan om door te gaan met zijn ‘oude gedrag’. Daarop reageerde de dochter als door een bij gestoken: “Raak me niet zo eng aan… “

“Hoe mag ik je dan wel aanraken?” vroeg vader ingetogen.
“Je mag me knuffelen omdat je van me houdt… maar seks heb je met mama en niet met mij!’ zei ze resoluut.

Er kwam spontaan een nieuw thema naar voren: seks hebben. Had ze ooit seks gehad met haar vader? Later bleek dat vader jarenlang over haar grens was gegaan. Echte penetratie had niet plaats gevonden. Vader was wel over haar grens gegaan. Hij had haar intiem benaderd.
Na dit psychodrama kwamen de andere groepsleden aan de beurt om feedback te geven. Dit verraste haar enorm en ik zag haar glimlach en haar tranen.

onrustig en overspannen: Feedback vanuit de groep

Aandacht en concentratie-loek knippelsZe zat er niet langer onrustig en gespannen bij. Haar overspannen reacties vanuit het psychodrama had ze achter zich gelaten. Ze was niet nerveus noch zenuwachtig maar stond open voor de feedback.

“Ik zag vooral een krachtige jonge vrouw die de kaas niet van haar brood liet eten” zei een van de andere groepsleden. “Voor mij was ze echt en direct…” reageerde weer een ander groepslid.

“Verfrissend om te zien dat alle onrust en opgewonden gevoel verdween op het moment dat jij je grens trok. Geweldig… proficiat … je kunt het dus wel degelijk .. je bent heel krachtig!”
Ik zag dat het haar heel veel deed. Gaf haar even de rust en we besloten als groep haar een knuffel te geven als waardering. Ze bloosde en zei met een krachtige stem: “Ik laat niemand meer over mijn grenzen gaan … dat zullen ze merken op het werk vanaf morgen!”

Onrustig – overspannen – nerveus

Mijn client heeft een geweldige bewustwordingssprong gemaakt. Vanuit haar onrustig en opgewonden gevoel, is ze gekomen via inzicht naar rust en duidelijkheid. Ze heeft geleerd dat openheid en kwetsbaarheid positieve krachten zijn. Die kracht kun je aanwenden in je leven. Je hoeft niet langer het slachtoffer te zijn vanuit je verleden.

Aandacht en concentratie-loek knippels

Herken je jouw verhaal ook in deze therapie-beschrijving? Zie je nu ook dat je altijd kunt besluiten om het patroon te veranderen? Je kunt ervoor kiezen om te blijven ‘hangen’ in je oude patroon. Maar je kunt er ook voor kiezen om uit het oude patroon je les te trekken. Dan leer je vanuit je verleden en ga je op een andere manier de toekomst tegemoet.
Dat wens ik iedereen toe. Geluk is immers je geboorterecht!

Binnen mijn werk gaan we altijd terug naar wie jij in ESSENTIE bent: een schepsel van God die naar de aarde gekomen is om ‘hier en hiernamaals gelukkig te zijn’, maar dat gelukkig-zijn begint bij de omarming van je wezenlijke IK, van je diepste zelf. Deze ESSENTIE wil gehoord en gezien worden met al zijn kwaliteiten en talenten. Daarvoor ben je naar de aarde gekomen: als co-creator. Jij mag de wereld een stukje mooier maken omdat je die talenten meegebracht hebt en wanneer je klaar bent met dat prachtige werk, mag je weer terug naar ‘huis’. Dan is het tijd om de afscheid te nemen van dit leven.

Related Post
Ons leven is een en al symboliek. Wat komen symbolen jou vertellen?

Ons leven is een en al symboliek. Symboliek is de basis van ons leven. Wat wordt eigenljk bedoeld met symboliek? Read more

Het resultaat van een individualistische samenleving: eenzaamheid!

Het resultaat van een individualistische samenleving: eenzaamheid! Alles draait om ikke, ikke en we zien daardoor onze medemens nauwelijks. Het Read more

Zo’n knapperd vind ik nooit meer…relatietherapie

“Zo’n knapperd vind ik nooit meer!” Een relatie met een slecht gevoelsleven, waarbij alleen de buitenkant telt.. Een jong stel, Read more

5 Goede, eenvoudige manieren om je angst te overwinnen

5 Goede, eenvoudige manieren om je angst te overwinnen. In mijn casus van vandaag bespreek ik de gevolgen van het Read more

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *