tweelingziel

Mijn tweelingziel…illusie of werkelijkheid? Loek schets kenmerken en lessen.

Mijn tweelingziel…illusie of werkelijkheid?

tweelingzielJe kunt geen boekhandel voorbij lopen of je ziet wel een boek over tweelingzielen. Het fenomeen heeft me altijd aangetrokken. Wat zijn dan toch tweelingzielen? Uit wetenschappelijk onderzoek weten we wel dat er regelmatig een dubbele eispitsing heeft plaatsgevonden. Soms is een van de eitjes niet tot ontwikkeling gekomen en blijft als versteende vrucht achter.Is dat dan een tweelingziel? Het fenomeen ‘tweelingziel’ gaat echter verder. Er worden lessen toegeschreven aan tweelingzielen. Je kunt kenmerken van tweelingzielen vinden op internet. Maar daarmee is er nog geen duidelijkheid.

Heb ik ervaring met een tweelingziel?

Waarschijnlijk wel, heb die echter nooit zo genoemd. Ga even met me mee terug in de tijd.
Mijn zus is precies een jaar jonger. Ik heb met haar tot mijn 17e – 18e levensjaar een intensieve band gehad. Door de komst van haar lief (haar vrijer) werd de band bruut verbroken. Daar heb ik lange tijd last van gehad. Ze was er niet meer voor mij en ik kon er niet meer voor haar zijn.

Wat was dan onze speciale band? We groeiden samen op in een gezin met tien kinderen. Wij hoorden tot de jongste vier. Juist met haar was de band intens. Alles deelden we met elkaar. Zelfs de ontdekking van het man-zijn, vrouw-zijn bespraken we met elkaar. Vooral stonden we stil bij de gevoelens waarmee dat allemaal gepaard ging. Bij niemand konden we terecht, alleen bij elkaar.Is dit dan een tweelingziel – contact? Ik denk het niet terwijl de band heel intens was en we veel gelukzalige momenten met elkaar beleefd hebben.

Emoties delen – typisch een Tweelingzielen gewoonte

tweelingzielMijn zus en ik deelden alles met elkaar. Als werkstudent ging ik elke vrijdagavond samen met haar kantoren schoonmaken. We werkten erg hard en maakten te weinig uren. Daarop besloten we het wat rustiger aan te doen. Door af en toe een uur onder het bureau te gaan zitten en met elkaar te praten over onze ervaringen. Twee jonge mensen naarstig op zoek naar de liefde.
Zij vond de liefde van haar leven. Ik keurde hem volledig af. Daarmee was er tevens een einde gekomen aan onze intieme band van delen en nabijheid.
Een einde zo resoluut, dat alleen pijn erop volgde. We lieten elkaar los en ieder ging de eigen weg.

Tekens zien – Tweelingzielen ervaren dat

tweelingzielMet een andere vriend – die wellicht wel mijn tweelingziel was – had ik andersoortige ervaringen. We spraken over symbolen en hun betekenis. Elke ontmoeting met hem was diepgaand en we kwamen thuis bij elkaar. Niets was ons te gek of vonden we vreemd. We gingen op onderzoek uit.
Zo gingen we een keer naar Tiel waar Jomanda haar wekelijkse bijeenkomst had. Samen zaten we in de zaal en we zouden ons afstemmen op hetgeen er stond te gebeuren. Mensen zagen van alles, wij zagen niks. We zagen hysterici, goedgelovigen die van alles op zichzelf projecteerden wat Jomanda uitkraamde.

Natuurlijk heeft deze vrouw een gave. Elk mens heeft immers naast de vijf zintuigen ook de beschikking over vijf para-zintuigen. En zolang wij para-zintuigen bovennatuurlijk noemen en er extra waardering voor hebben. Des te meer bewieroking gaat er naar deze paranormale mensen.
Tekens zien, tekens ervaren kan echter iedereen. Dat vraagt om afstemming en afspraken met je onderbewustzijn. Jij bent en blijft immers de regisseur van je leven. Anderen kunnen dat niet worden.

Afspraken met symbolen vanuit de tweelingziel – gedachte

Herman en ik maakten afspraken om bepaalde symbolen als ons ankerpunt te zien. Voor hem waren dat een kabouter, een uil. Voor mij was het een hertje. Daarop spraken we af dat deze symbolen ingezet werden bij existentiele vragen en problemen.
Hartverwarmend en confronterend waren dan ook de momenten dat de symbolen zich lieten zien aan ons. Een ervaring wil ik graag met je delen.

tweelingzielHerman adviseerde mij om in mijn dagboek het gebouw te tekenen waar naar ik op zoek was. Een gebouw waar we met groepen zouden kunnen werken en waar tevens Herman met zijn vrouw bij zou kunnen wonen. Al snel droomde ik over een U-vormig gebouw. In onze ontmoeting wees Herman mij erop dat de U-vorm een hoge energie-graad heeft. De energie wordt als het ware vastgehouden door de vorm van de U.
In mijn dagboek tekende ik het U-gebouw. Hierop antwoordde Herman mij enkele dagen later: “Je hoeft nu niks te doen, die U komt gewoon onverwachts op je weg! Geef het aan de kosmos!”

 

 

Tweelingziel en onverwachte ontmoetingen

tweelingzielSamen zaten we op een terras in Lamastre in de Ardeche. “Zullen we een kraslot kopen om onze droom werkelijkheid te laten worden?” grapte Herman. Bij de krantenkiosk zag ik ook een tijdschrift liggen over grote statige gebouwen. Dat nam ik ook mee. Herman had zijn kraslot.
Terug op het terras kraste Herman de cijfertjes weg….niks gewonnen. Ik bladerde door het blad en zag tot mijn stomme verbazing mijn tekening werkelijkheid worden. Daar stond het U-vormige gebouw, precies zoals ik het getekend had.
“Ga kijken en voel of het voor ons bestemd is….daarna ga ik zeker ook een keer met je kijken” was zijn reactie. Allebei blij, ook verbaasd. “Ja, de kosmos werkt voor ons mee…” was zijn reactie.

Het gebouw was te duur. We lieten het lopen en vonden enkele jaren later een kleiner gebouw. Vrienden reageerden enthousiast. “Dit is het, het is niet te groot en goed te behappen voor hetgeen jullie willen doen”. Het was echter geen U.
“Maar je zegt er wel U tegen…” zei een vriendin. En daar lieten we het dan maar bij. We zeiden er U tegen. Herman was inmiddels ernstig ziek geworden en zou niet meer meegaan om eventueel daar ook te komen wonen. Uiteindelijk werd dit gebouw onze ondergang en ons afscheid van Bourgondie. We hebben een zware les gehad en die ook geleerd.

Waar was onze tweelingziel – gedachte nu? Weg? Herman lag in een verpleeghuis en bij elk bezoek informeerde hij naar de stand van zaken. Lange tijd bleef ik geloven dat we het zouden redden. Hij boezemde mij ook moed en vertrouwen in. Ons plan was namelijk in ons gezamenlijke brein geboren. “Een plek om te werken aan jezelf en je afscheid voor te bereiden naar de andere dimensie…”
Het is er nooit meer van gekomen!

Afscheid van mijn tweelingziel

Angst overheerste toen duidelijk was dat Herman het tijdelijke met het eeuwige zou gaan verwisselen. De ontmoetingen bleven zinvol, steeds het gevoel hebben bij elkaar thuis te komen.
Hij noemde mij “Sunny Boy” omdat ik de zon in zijn leven gebracht had. We waren zo intens met elkaar verbonden, dachten hetzelfde op het juiste moment. Zagen ontwikkelingen voortijdig en fantaseerden samen over een betere wereld. Een wereld vanuit verbondenheid, een wereld waar materie niet het doel was, maar bewustwording.

Gescheiden en toch samen als tweelingziel

Bij zijn crematie kwam een bekende van Herman naar me toe. Hij had het geestelijk testament van Herman bij zich: al zijn verhalen en gedachtenspinsels op enkele diskettes. “Ik moest dit van Herman aan jou geven omdat jij de enige bent die het op waarde kan schatten” had Herman tegen hem gezegd. Daar stond ik met het geestelijk erfgoed van mijn tweelingziel.
En Herman? Die is dagelijks hier aanwezig. Een kleine urn op de schouw in de salon herinnert aan mijn tweelingziel.

Opvallende kenmerken van de tweelingzielen

tweelingzielTen eerste is er de herkenning naar elkaar. Tevens zie je ‘liefde op het eerste gezicht’. In mijn geval een platonische liefde. De telepathische verbinding die we samen hadden en soms nog hebben, vind ik indrukwekkend. Op hetzelfde moment komen signalen wanneer ik aan hem denk.
Spirituele ontwaking hebben we samen doorgemaakt. En onze kijk op het leven zou ik hetzelfde noemen. “Je verzamelt ervaringen en geen materie hier en je probeert het leven te doorgronden!” was ons uitgangspunt.

Wanneer we spraken over een Hoger doel moest ik wennen aan zijn anti-Christ mentaliteit. Hoewel we duidelijk hadden dat een hogere energie onze bestemming was. Een totale energie van waaruit we de evolutie kunnen waarnemen en waarbij we zelf een onderdeel zijn. We zijn boodschappers, lichtdragers om hier op aarde anderen uit de duisternis te trekken door hen een spiegel voor te houden.
Herman deed het op zijn manier, ik op de mijne door trainingen en workshops te verzorgen. Centraal in die workshops staat steeds: ‘Hoe geef ik zin en betekenis aan mijn leven?’
We konden elkaar werkelijk alles zeggen. En we voelden ons compleet bij elkaar. Nu zijn we gescheiden maar toch samen door de symbolen die onze verbondenheid uitdrukken.

Beiden weten we dat we een zielsbestemming hebben. En dat we lessen te leren hebben van elkaar. Wetende wat onze waarheid is en daar geen concessies aan doen. Dat valt soms zwaar. “De mens is co-creator en dient zijn droom waar te maken, wat anderen daar ook van mogen vinden. Trouw zijn aan je zielsbestemming!” noemde Herman onze opdracht.

Eenzaamheid en echte liefde binnen een tweelingzielen-relatie

tweelingziel“Wie de eenzaamheid niet kent, kan niet echt liefhebben” Aldus Johan Verminnen, zanger en liedschrijver. Weten dat liefde zonder vrijheid geen echte liefde is. Daarbij wisten we ons totaal te verbinden met elkaar en toch onszelf te blijven. We versmolten niet samen omdat er geen seksualiteit tussen ons was. De platonische relatie was het uitgangspunt. Daarbij wisten we dat geluk in jezelf zit en niet bij de ander moet gaan zoeken. Weten wie je bent en van daaruit die ultieme verbinding aangaan, zonder elkaar op te eisen. Dat was ons tweelingzielen-gevoel.

 

 

verwante artikelen

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *