Ik ben jarig 10

Je verjaardag vieren….de volwassen verjaardag vraagt ook om verjaren/loslaten

Je verjaardag vieren…Ik ben jarig!

Als kind keek ik nooit uit naar mijn verjaardag. Het was toch elk jaar hetzelfde. Er gebeurde namelijk niks!  Het was een dag als alle andere dagen. Binnen het grote gezin van 10 kinderen was alleen mijn moeder alert en feliciteerde je wanneer  je uit bed kwam.

Later mocht je op school ook trakteren. Bij ons thuis hield dat in dat we toffees mochten halen bij De Kempenaar. De plaatselijke bakker en die toffees mocht je aan je klasgenoten uitdelen. Voor de meester of de juf ging ook een aardigheidje mee: een gevulde heer (speciale koek) of een sigaar.

Ik ben jarig!

“He, weet je het al, ik ben jarig?” Dat kon ik nooit over mijn lippen krijgen. Natuurlijk zouden er dan vragen komen als: “Wat heb je gekregen voor je verjaardag?” En wanneer ik dan moest zeggen ‘niks’, zou ik alleen maar in de slachtofferrol stappen. En dat wilde ik nu juist niet.

Hoogtepunten

Op mijn 18e levensjaar kregen we van onze ouders een zegelring. Ik koos voor een ring met een safier omdat ik die juist net iets anders vond dan zo’n geijkte zegelring met een zwarte onyx steen erin. Maar deze verjaardag was voor mij wel een hoogtepunt. Mijn jongste zus verraste me met een kleine ets van een ‘dode mus’ met de woorden: “Gij sijt nog wel blij mee un dooie mus”.

Nog steeds hangt de ets in mijn huis. Dierbaar vooral om het gebaar. En daarna volgde mijn periode als onderwijzer. Dat was elk jaar een feest met de kinderen. Alleen heb ik zelf snel een einde gemaakt aan alle pakjes sigaretten, after shaves die ik kreeg van de ouders van de kinderen.

“Jarig-zijn kan bijzonder zijn wanneer ik een eigen gemaakte tekening of vers van je krijg, want dan heb je er zelf energie in gestopt en niet de centjes van je papa of mama!”

Dat begrepen mijn leerlingen en ik heb het geweten ook! Mijn verjaardag werd een herinnering aan opmerkingen, vaste rituelen en  grapjes van me.

Kinderen kwamen aanzetten met prachtige tekeningen, mooie zelf gemaakte gedichten en een kijkdoos. In die kijkdoos hadden ze allerlei zaken verborgen die kenmerkend waren voor mij op dat moment, zoals een proppenschieter, kapotte gum, sigaret, een pluizig dingetje dat me deed denken aan een muis.

Waar stonden die symbolen dan voor?

De proppenschieter vond ikeen gevaarlijk speeltuig op de speelplaats. Plotseling was het in om met een lege pennenhuls met propjes papier op de ander te schieten. Dat ging een keer flink mis toen een kind pijn had aan haar oog en ik in mijn lunchpauze naar de eerste hulp in het ziekenhuis reed. Lichte beschadiging. Dus werd de proppenschieter als te gevaarlijk bestempeld.

De kapotte gum refereerde aan de ‘kunstenaar’ in elke leerling. Ik had een hekel eraan wanneer kinderen gingen gummen in hun tekening. “Laat staan, het is juist mooi!” zei ik vaak met overtuiging in mijn stem. Het kind was dan uitgeschoten met de kleuren of had een realistische vorm vervormd. Ik leerde hen kijken op een andere manier. “We zijn allemaal kunstenaars en alles is goed, bijzonder of buitengewoon!”

De sigaret heeft een staartje gehad. Toen ik geconfronteerd werd met de sigaret in de kijkdoos was ik van plan om te stoppen. De volgende dag gaf ik een les rondom ‘verslaving en de gevaren daarvan’. Ik deed een proefje voor de klas: hield een tissue voor mijn mond en trok aan mijn sigaret. Nu zagen de leerlingen allemaal wat er gebeurde. Er was duidelijk een vieze vlek op het tissue te zien en ik sprak de historische woorden: “Dit gaat allemaal naar binnen en nestelt zich in je longen!”

Daarop antwoordde een meisje – Eugenie genaamd – “wat bent U een hypocrite!” Dit sloeg in als een bom . Ik doofde mijn sigaret en heb nooit meer een sigaret aangeraakt. “Dat wat je wilt dat anderen niet doen, moet je vooral zelf ook niet doen” ging er door me heen, want je bent als leerkracht ook een rolmodel voor je leerlingen. Je geeft het ‘juiste’ voorbeeld.

De muis verlaat haar kooitje

De muis was een verhaal op zich. Ik had ooit verteld dat ik werkelijk heel  bang ben voor muizen. Destijds woonde ik op het platteland en had elk najaar veldmuizen in huis. Ik schrok me te pletter en wilde zo snel mogelijk van die beestjes af. Gif strooien was een optie of een val zetten. Mijn partner mocht dan de muis uit de klem halen. Soms hoorde ik gewoon de klem dichtslaan en ik griezelde bij de gedachten dat er weer een muis ‘om zeep’ geholpen was.

Op mijn verjaardag had de klas geld uitgelegd voor een kooitje en een witte muis. Dat zou de grote verrassing worden en de kinderen hadden bedacht dat ik op deze manier zou wennen aan die mooie diertjes.

Ik schrok toen ik het witte mormeltje zag zitten in het zaagsel van de kooi. “We gaan wel regelen wie het muisje gaat verzorgen….wie wil als eerste dit doen?” En alle vingers gingen de lucht in. Het bleek de lieveling van de klas te zijn. De volgende ochtend stapte ik mijn lokaal binnen en zag tot mijn schrik dat het kooitje open stond en de muis verdwenen was.

De muis neemt de macht over

Ik rende de gang op, terwijl mijn leerlingen naar binnen gingen. Het was 8.45 uur en ik kon toch niet de hele ochtend zelf buiten het lokaal blijven staan. Verzamelde alle moed die ik had en liep naar binnen. Enkele leerlingen maakten afwisselend ritselgeluiden of piepten zacht en het bleek dat ze success hadden want elke keer schrok ik. De muis is niet terecht gekomen. Aan het einde van het schooljaar toen we als klas gingen verhuizen vond ik achter een laatje in de kast een verdroogd, geplet muisje.

De verjaardag van een volwassene

Wellicht ken je het ook? Familie komt op bezoek en iedereen zit in een cirkel, beginnend met koffie met gebak en daarna drankjes met kleine hapjes. Je kon het slecht treffen op zo’n avond. Stel je voor dat je naast iemand kwam te zitten waarmee nauwelijks een gesprek te voeren was? Daar zat je dan de hele avond voor  je uit te kijken.

Als kind kan ik me de verjaardag van mijn moeder heel goed herinneren. Ooms en tantes kwamen op bezoek en iedereen zat aan een lange tafel. Ook hier het ritueel: koffie met gebak, borreltje met nootjes en eigengemaakte bitterballen.

Ik was zo’n vijf jaar en kroop dan soms onder de tafel omdat ik langer op wilde blijven. Niemand had me in de gaten. Wat ik zag zou ervoor zorgen dat ik meer en meer ging geloven in mijn eigen hooggevoeligheid. Ik zag ooms voetje-vrijen met een andere vrouw dan zijn eigen vrouw. Ik zag zelfs een tante haar hand even laten rusten in het kruis van mijn oom, wederom niet haar man.

“Waarom doen mensen dat toch?” ging er door het kinderkoppie. Mensen doen soms heel leuk in je gezicht en knijpen de katjes in het donker. Nu snapte ik de opmerkingen die jarenlang gemaakt werden tijdens een seksueel getint lied dat door de mannen in de familie werd gezongen. De vrouwen grinnikten en mijn moeder richtte meestal haar blik naar beneden wanneer dit lied gezongen werd. “Het was een man van 80 jaar, die maakte een meid van 20 klaar….!”

Ik snapte als kind er geen snars van. Alom gelach om me heen. Ik trok dan ook mijn mondhoeken op om erbij te horen, maar wist werkelijk niet waarom er zo gegrinnikt werd.

Er zijn vele mogelijkheden voor een volwassen verjaardag

Op internet staan allerlei suggesties wat je zoal kunt doen op een verjaardag van een volwassene. Laat ik eens gaan neuzen of er iets staat wat me echt aanspreekt, nu mijn eigen verjaardag dichtbij komt.

Ik werd er niet vrolijk van. Zag zo’n 18 verschillende activiteiten die aangeboden werden als suggestie voor een volwassen verjaardag. Bijna allemaal ver-van-mijn-bed activiteiten waar ik zelf warm noch koud van word.

Wat ga jij doen voor je verjaardag?

Heb je behoefte aan enkele suggesties? Hier komen ze dan:
spelletjesavond, cocktailparty, naar een pretpark gaan samen, wijnproeverij bezoeken, naar de film met je vrienden, gaan wandelen in het bos/park, pizza bestellen of zelf een pizza maken, high tea organiseren, bootje varen, naar de bowlingbaan, tuinfeest, in een café iets afspreken, gebakjes gaan proeven, verwendagje in een kuuroord, onbekende stad gaan bezoeken, samen met je vrienden iets maken als blijvende herinnering (deurkrans, bordspel o.i.d.), erop uittrekken met een oldtimer.

Thuis bljven en helemaal niks doen is voor menigeen een betere optie, want op je verjaardag wil je ook mijmeren, terugkijken naar het afgelopen jaar en je voorbereiden op het nieuwe levensjaar.

Mijn verjaardag

Oh wat heb ik moeite met mijn verjaardag dit jaar! Is dat omdat ik 70 jaar word? Of spelen er andere zaken?
Duidelijk is dat ik een bewogen levensjaar afsluit. Een jaar waarin we beiden een  nieuwe liefde leerden kennen, maar ook besloten om na 45 jaar onze relatie te stoppen. We hadden 45 jaar geleden immers aan elkaar beloofd bij elkaar te blijven zolang we elkaar blijven inspireren en raken. Dat bleek al jaren niet meer het geval te zijn, we leven als twee broers samen, zonder veel stress, maar ook zonder passie naar elkaar.

Daarnaast is mijn besluit om een andere koers te gaan varen ook nieuw. Ik wil een nieuw latent talent aanboren om op de manier met mensen te werken. Er zijn mensen die verlies lijden doordat ze iets kwijt zijn geraakt: dat kan de gezondheid zijn, geld, een baan, een geliefde of zelfs gehoord hebben dat het leven niet lang meer zal duren.

Deze ‘doelgroep’ – de groep die wat kwijt is geraakt – fascineert me enorm omdat ik zelf de nodige ervaringen heb in mijn leven rondom ‘afscheid-nemen’ en doorgaan.

Het lijkt me heel boeiend om met deze mensen stil te staan rondom de volgende vragen:
1.      Wat heb je geleerd n.a.v. dit ‘kwijtraken’?
2.      Heb jij jezelf wat voorgenomen en zo ja, wat dan?
3.      Hoe wil je kijken naar deze pijnlijke ervaring?
4.      Wat is jouw advies voor anderen in dezelfde situatie?

Verjaardag – verjaren

Verjaren is in Nederland niet zo gebruikelijk om te zeggen. Het heeft echter ook een tweede betekenis:  niet meer van kracht zijn, dus niet meer geldig.

Je kunt jezelf dan ook de vragen stellen op je verjaardag:
*  Wat laat ik achter me in het nieuwe levensjaar?
*  Waar leg ik mijn prioriteiten voor het nieuwe levensjaar?
*  Waaraan wil ik werken in mijn nieuwe levensjaar?

 

Verjaardag ‘anders’ vieren

Dit jaar heb ik drie vrienden uitgenodigd voor mijn verjaardagsdiner. Ik ga dat zelf klaarmaken omdat ik mijn vrienden wil verrassen.

Begin met een glaasje Prosecco vooraf met wat olijven.
Dan het voorgerecht: een garnalenpasteitje
Gevolgd door het hoofdgerecht: verse bouiabaise (vissoep) met stokbrood en aioli-mayonaise. Ook dit ga ik vers maken.
Natuurlijk mag een kaasplankje niet ontbreken met streekkaas uit de Dordogne.
En de patisserie uit St. Alvere laat ik een verfijnde taart bakken.
Bij het gerecht drinken we een Chablis-wijn, lichte witte wijn uit Bourgondie. Bij de kaas een glaasje port.

Alleen maar eten dan? Neen, ik wil met enkele vragen op een kaartje de avond vormgeven. Tijdens het diner hebben we dan gespreksstof rondom thema’s die iedereen raken. Ik laat hen eerst vertellen over de eigen leukste verjaardag ooit. Maar ook over de meest aangrijpende gebeurtenis in hun leven. Om tenslotte de avond af te sluiten met de vraag: “Welk cadeau heb je altijd al aan jezelf willen geven, maar het tot nu toe nog nooit gedaan, los van geld, je mag onbegrensd iets benoemen?”

Wat ben ik benieuwd naar de invulling van jouw verjaardag. Laat het me eens weten!

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *