Hoe verziekt is ons onderwijs 1

Hoe verziekt is ons onderwijs? Loek komt met een nieuwe school als alternatief.

Hoe verziekt is ons onderwijs?

verziekt onderwijs

Stel jij zelf weleens die vraag over het onderwijs? Heb je kinderen die nu in de stress van het examen zitten en soms zakken op tiende punten? Zie je de teleurstelling en het verdriet van je kind, die hard gewerkt heeft en het toch ‘net’ niet gehaald heeft? Hoe verziekt is dan ons onderwijs dat we streven naar lammetjes in plaats van leeuwengedrag aanwakkeren?

 

 

 

Ooit was ik onderwijzer

verziekt onderwijsHeel lang geleden was ik onderwijzer. Ook toen vond ik het onderwijs verziekt. Ik wilde wel mijn steentje bijdragen, in het klein, als een steentje in de vijver.

Mijn eerste school – net van de kweekschool af – was in Berkel-Enschot. Ik ging op ouderbezoek omdat ik echt wilde weten uit wat voor milieu het kind kwam. Werd overal met open armen ontvangen. Men had nooit eerder een leerkracht op bezoek gehad. Hoorde dan ook enorm veel: zowel goede als slechte dingen over de school.

 

 

Invloed van prof. W. Bladergroen

Kreeg zelf enorm problemen met het puntenstelsel. Daar zat duidelijk nog oude pijn op. Een 5 is onvoldoende en een 6 net voldoende. Waar hebben we het over? Hoe ziek kan iemand zijn om zoiets te bedenken?

verziekt onderwijsOoit vertelde prof. Wilhelmina Bladergroen me dat het beter is om niet met rood te corrigeren maar in de kleur van de pen van het kind. Dan vallen de fouten minder op, ziet het minder rood. En wordt het kind uitgedaagd om zelf op zoek te gaan naar de fouten.

Wat heb ik veel aan haar te danken gehad: het kind hoort centraal te staan en niet de lesstof. Kom daar nog maar eens om binnen het verziekte systeem. Alles wordt berekend, scores vergeleken en men praat over het klasse-gemiddelde. Heb je ooit een gemiddeld mens gezien? En beviel dat?

Ik ging rebelleren binnen mijn team en was daardoor niet meer te houden. Na een jaar vertrok ik en kwam in Oosterhout terecht bij een innovatieve directeur: Jan Mommers.

Verslagen i.p.v. rapporten

“Wat haal jij je toch op de hals, zo ben je wekenlang bezig om iets te omschrijven terwijl je dat met een cijfer in een oogopslag kunt zien” zei een college die er in mijn ogen de kantjes van afliep.

Klopt! Ouders moesten moeite doen en soms vragen stellen wat ik met de opmerking bedoelde, maar er werd wel naar het kind gekeken. Er werd geluisterd naar het kind. De zorgen van de ouders m.b.t. het kind waren ook mijn zorgen.

verziekt onderwijsIk weet zelfs dat ik een heel creatief kind met een vrije geest moeilijk kon benaderen in het klassikaal systeem. Ik schreef in uiterste wanhoop aan zijn ouders: “Wat gaan we met hem doen waardoor het weer leefbaar wordt voor beide partijen?”

Een bijzonder kind en dat was hij

Het antwoord van de ouders was verbluffend en oprecht: “Stuur hem af en toe naar huis voor een beker chocola dan kan hij er daarna weer tegen en zul je geen last van hem hebben. Hij moet af en toe uit het systeem gehaald worden om te kunnen rennen en zijn eigen ding te doen!”

Deze leerling werd later zilversmid, eigenaar van een exclusieve schoenenzaak en kunstenaar. Wat een vrije geest had hij, totaal niet passend binnen het verziekte systeem waarbij kinderen nummers zijn die wel/niet voldoende scoren op een lijst bedacht door mensen uit het middenklasse milieu.

Taalachterstand wordt aangewakkerd door het verziekt onderwijs

verziekt onderwijsJe hoort niet anders dan de moeite die men heeft met de basisvakken: taal, rekenen, schrijven. De achterstand begint echter niet alleen thuis, maar wordt aangewakkerd doordat de leerkrachten veelal uit de middenklasse komen.

Een voorbeeld om het te verduidelijken. Bij mij thuis werd alleen dialect gesproken. Op school waren er meesters die de Nederlandse taal afrekenden op jouw dictee-proeven.

Wat doe je nu met een kind dat denkt in het dialect? Je zet er een grote rode streep onder. Het kind heeft weer eens iets fout gedaan, maar is zich nergens van bewust. En begint aan het herschrijven van het juiste woord: niet trug, maar terug!

Jaren later, ik werkte op mijn eerste school, zag ik bij een leerling de volgende fout staan: irst.
Ik moest huilen. Dacht bij mezelf: “Oh die schat denkt ook in het dialect, net zoals ik vroeger deed!”
Ik weigerde er een streep door te zetten maar ging wel meer taalspelletjes doen in de klas waarbij het aankwam op zuivere klanken. Spelenderwijs zag ik IRST vervangen worden door EERST. Geen rode streep vanuit het verziekte systeem om iemand nog meer te vernederen, maar aanmoedigen.

Bemoedigen en aanmoedigen niet te zien binnen verziekt onderwijs?

verziekt onderwijsSoms stel ik mezelf weleens de vraag: “Is aanmoediging pedagogisch ingekaderd in het onderwijs of staat men alleen maar klaar met het opgestoken vingertje?”

Een kind dat aangemoedigd wordt en bemoedigd wordt, zal alles uit zichzelf halen. Gaat genieten van hetgeen hij ontdekt of overwonnen heeft. Alleen daar horen geen scores of rapporten bij.

Sociale vaardigheden zijn nog steeds taboe in het verziekte systeem. Willen we echter van dit verziekte systeem afkomen, dan zullen we rigoreuze maatregelen moeten nemen.

Kind centraal – terug naar de Bron: gebeurt niet binnen verziekt onderwijs – systeem is te heilig

verziekt onderwijs“Waarom is dit kind in dit milieu geboren?”
“Wat komt het kind hier in dit gezin brengen/halen?”
“Hoe kan ik het kind begeleiden op zijn ziele-weg?”
“Wat is de opdracht van de ziel van dit kind?”
“Naar welke nieuwe wereld wil dit kind groeien?”
“Wat heeft het kind nodig om tot volle wijsdom te komen?”
“Op wat voor manier kan ik als leerkracht het kind hierbij ondersteunen: wat zijn de behoeften van het kind, welke basisbehoeften heeft het kind niet van thuis meegekregen?”

Op deze manier reken je definitief af met een verziekt onderwijssysteem. Je maakt een nieuw systeem gebaseerd op de Innerlijke veerkracht van het kind. Het kind dat leert te vertrouwen op de eigen Bron, de eigen intuitie. Aangemoedigd en bemoedigd door de onderwijsmensen die meer pedagoog zijn dan didacticus.

Kinderboekenschrijver

Jaren later werd er bij me aangebeld door een leerling uit mijn eerste jaar als onderwijzer in Berkel-Enschot. Hij vroeg of hij even iets af mocht geven.

verziekt onderwijsDaar stond hij dan: Eric van Os.
Hij was kinderboekenschrijver en had zijn eerste boek opgedragen aan mij. De tekst luidde: “Voor mijn meester van de derde klas, die meer mens dan meester was!”

Ik stond aan de grond genageld, was erg emotioneel en kon daardoor niks uitbrengen. Dit raakt de kern van mijn betoog: “Mens-zijn tussen de mensen”.

 

 

Nieuwe vakken in een snel veranderende samenleving

Zelf denk ik dat het verziekte systeem toe is aan een totale omwenteling. Natuurlijk is lezen, taal begrijpen, essentieel. Naast kunnen schrijven en jezelf goed uitdrukken.
Maar hoe goed moet jij je kunnen uitdrukken? Die dingen kunnen zeggen die de leerkracht graag wil horen? Of luisterend naar je gevoel en je hart en van daaruit kunnen reageren?

Voor mij zou assertiviteit, groepsdynamica, omgaan met emoties, fake news kunnen onderscheiden van echt nieuws centraal komen te staan. Naast andere hoofdvakken als: De kunst van de liefde, Kunstvorming, muzikale vorming, werken met materie, groeikunst a.d.h.v. het zelf bedenken en uitvoeren van een begroeiingsplan op school (schooltuin). Maar ook zelfverdediging en mediteren, evenals leren filosoferen (zelf denken).

Lammetjes worden leeuwen – afscheid van het verziekt onderwijs

Het accent van de Nieuwe School ligt bij mij op zelfontdekking, zelfontplooing, gebruik maken van de eigen talenten en vorm leren geven van de eigen droom.

verziekt onderwijsEen leeuw brult, laat zich zien en horen. Dat is essentieel binnen mijn Nieuwe School. Kinderen laten zich zien en horen en er wordt naar geluisterd. Het kind wordt serieus genomen.

Er wordt afgerekend met lammetjes-gedrag: meelopen, niks durven doen. Wegkruipen in de schulp en niet durven experimenteren. Laat staan het koppie boven het maaiveld laten zien. Dus vooral niet opvallen, niet onderscheiden. Dit is allemaal oud-gedrag en mag omgezet worden in de nieuwe tijd.

 

 

Geestelijk testament

Zie mijn betoog al seen geestelijk testament aan twee heel bijzondere mensen. Toevallig familie. Naomi Korthout is in mijn voetsporen getreden door ook te kiezen voor het onderwijs. Ik zie dat zij open staat voor vernieuwing en het kind heel graag centraal wil stellen.

Mijn andere achternicht heeft veel verdriet omdat ze ‘net de HAVO’ niet gehaald heeft en er geen herkansing mogelijk is. Goddank heeft ze een erg wijze moeder die niet bij de pakken neer gaat zitten en samen hebben ze al voor  vervolgonderwijs gekozen dat meer is afgestemd op haar.

Revolutie binnen het verziekt onderwijs is hard nodig

Het wordt tijd dat juist nu meer mensen: leerkrachten, ouders en bestuurders op gaan staan en van de politiek vragen om extra geld vrij te make nom die ‘nieuwe School’ vorm te geven. Een school die niet achtervolgd wordt met verslagen, eisen, scores moeten halen, maar waarbij gekeken wordt hoe het kind zich ontwikkelt.
Misschien toch nogeens afkijken bij een oude Chinese filosofie rondom gezondheid. De arts in het dorp werd rijk beloond voor het gezondhouden van de mensen. Werden er mensen ziek, dan moest de arts inleveren.

Kijk eens naar ons verziekt systeem? Zeker in de gezondheidszorg, maar daar ga ik het een andere keer over hebben. Nu staat het onderwijs als ‘achterhaald’, vastgeroest en verziekt systeem centraal.
De opleiding tot leerkracht krijgt daardoor wel een andere invulling: persoonsontwikkeling staat hoog in het vaandel, daarnaast ontwikkelen van de vaardigheden zoals ik die betoogd heb in mijn artikel. Ik weet absoluut zeker dat we andere, meer gepassioneerde leerkrachten zoals Naomi, aan gaan trekken. Leerkrachten die af en toe de slaap niet kunnen pakken omdat ze bezorgd zijn om een van hun leerlingen.

Scores versus menselijk geluk

De scores staan niet meer centraal, maar zien we een gelukkig mens?
Is de volwassene van morgen opgewassen tegen de informatie-maatschappij waarbij teveel impulsen 24 uur per dag de ether ingaan?

verziekt onderwijs

 

Kan de volwassene van morgen onderscheid maken tussen wat echt belangrijk is voor de eigen groei en wat ballast is?
We staan als samenleving voor een grote uitdaging en het vraagt leeuwengedrag om die uitdaging aan te gaan.
Ben jij een van die leeuwen? Laat je horen!

 

verwante artikelen

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *